The NPP Government must immediately release the final reports of all Commissions of Inquiry (CoI) – regardless of any weaknesses in their mandates—whose findings remain inaccessible to the public. There can be no credible claim of establishing a new political culture, good governance, or accountability while official reports investigating serious human rights allegations remain hidden, delayed, or selectively acted upon.

The public has an absolute right to know what these commissions are uncovered. Victims have a right to truth and resolution. Where evidence establishes criminal responsibility, perpetrators – regardless of political affiliation, position, or historical standing – must face impartial justice.

Caution and Selective Accountability

The NPP Government is currently regarded more favorably than its predecessors by sections of the international community and the UN Office of the High Commissioner for Human Rights (OHCHR). Yet, on the critical question of accountability, the JVP led administration appears to be proceeding with excessive caution, constrained by political pressure from Sinhala nationalist forces and its own cadres and comrades.

This creates a growing perception that the NPP Government’s strategy is to handle justice and accountability only gradually, selectively, and when politically convenient. Accountability cannot be deployed as a selective political weapon against opponents while shielding those within one’s own political tradition from scrutiny.

Examining Historical Records & The Conflict of Interest

The NPP’s principal constituent, the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP), possesses a substantial historical record that must be open to examination:

• Political Obstruction & War Mobilisation: The JVP played a significant role in opposing the 2002 Norwegian-led international peace process, campaigning to dismantle the P-TOMS agreement to address humanitarian issues of the Tsunami victims, opposing the demerger of the Northern and Eastern Provinces, and exerting political pressure to resume the war.
• Infiltration of Security Forces: Former JVP cadres subsequently entered the security forces at various ranks through state recruitment drives. Credible allegations regarding the involvement of JVP cadres in grave human rights violations and atrocity crimes must be thoroughly investigated.
• Unanswered Questions of 1987–1989: The Marxist JVP’s second insurrection was marked by widespread killings, disappearances, abductions, and torture. Numerous credible allegations point to the JVP committing serious crimes against its political opponents. Yet, the JVP led NPP government has taken no meaningful action to investigate or prosecute those responsible for heinous crimes during this period—including the disappearances of their own comrades. Is the JVP simply afraid of exposing its own past crimes?

Accused of past abuses itself, the NPP/JVP faces a clear conflict of interest that tempts it to avoid a deep commitment to a genuine, international process of accountability and justice. Being a victim of state violence does not erase the crimes committed by JVP members, especially as they now hold state power.

The Test of a New Political Culture

The administration cannot claim to establish a new political culture while reproducing its predecessors’ practices of withholding, delaying, and selectively acting upon inherited investigations. The true test of a new political culture is not whether a government exposes the crimes of its political opponents, but whether it is prepared to confront uncomfortable truths about itself.

If there is nothing to hide, and if no crimes were committed by the state and its paramilitary forces, what is holding the Sri Lankan state back from permitting an international criminal justice mechanism?

Immediate Demands

The NPP Government must immediately:

• Release the final reports of all Commissions of Inquiry that remain unpublished or inaccessible.

• Make all relevant records available to the public.
• Apply identical standards of accountability to all perpetrators—in particular, the state and its death squads—across all historical periods, regardless of political affiliation.
• Fully cooperate with international accountability mechanisms, such as OSLAP, the UNHRC, and international criminal justice mechanisms.

NPP GOVERNMENT MUST RELEASE ALL COMMISSION OF INQUIRY REPORTS WITHOUT DELAY

மனிதப் புதைகுழிகளில் இருந்து மீட்கப்படும் என்புகளை அறிவியல் ரீதியாக அடையாளம் காணவும், நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை உறுதி செய்யவும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் – பிரித்தானிய தமிழர் பேரவை.

இலங்கையின் நீண்டகால ஆயுத மோதலின் இறுதிக் கட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டவர்கள், இராணுவத்திடம் சரணடைந்தவர்கள் அல்லது அரச படையினரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் சென்ற பின்னர் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்பான உண்மையை வெளிக் கொணர்வது இனியும் தாமதிக்க முடியாத அவசரக் கடமையாகும்.

கிடைக்கப் பெறும் ஆவணங்கள், சர்வதேச அமைப்புகளின் பதிவுகள், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் தொடர்பான முறைப்பாடுகள் மற்றும் இலங்கையின் காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் (OMP)  தரவுகள் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்துப் பார்க்கும் போது, போரின் இறுதிக் கட்டத்துடன் தொடர்புடைய காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் எண்ணிக்கை 18,000க்கும் அதிகமாக இருக்கலாம் என மதிப்பிடப்படுகிறது.

இந்த நிலையில், வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் முழுமையான பெயர்ப் பட்டியலை உடனடியாக வெளியிடுவது நீதிக்கான தேடலின் அத்தியாவசியமான முதல் படியாகும். இந்தச் செயல்முறை, இக்குற்றங்களுக்கு வழிவகுத்த சூழ்நிலைகளைக் கண்டறிவதற்கும், குற்றவாளிகளை அடையாளம் காண்பதற்கும், நீதித்துறை நடவடிக்கைகளைத் தொடங்குவதற்கும், உறவினர்கள் தங்கள் இறுதி மரியாதையைக் கண்ணியமான முறையில் செலுத்துவதற்கும் முதல் படியாக அமையும்.

காணமல் ஆக்கப்பட்டோரின் பெயர்கள், காணாமல் போன அல்லது கைது செய்யப்பட்ட தேதிகள், சரணடைந்த இடங்கள், கடைசியாகக் காணப்பட்ட இடங்கள் மற்றும் இரத்த உறவினர்களின் தொடர்பு விவரங்கள் உள்ளிட்ட தகவல்கள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட, சரிபார்க்கக் கூடிய தரவுத்தளமாக உடனடியாக வெளியிடப்பட வேண்டும். மனித என்புகளை அடையாளம் காண்பதில் இனியும் தாமதம் கூடாது.

இலங்கையின் பல்வேறு பகுதிகளில் மனிதப் புதைகுழிகள் தொடர்ந்து கண்டெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. இவை காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களுக்கு உண்மையை அறியும் வாய்ப்பை வழங்கக் கூடிய முக்கியமான தடயவியல் ஆதாரங்களாகும்.

ஒவ்வொரு மனித என்புகளையும் அறிவியல் ரீதியாக அடையாளம் காண்பதற்கு;

• காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் முழுமையான பெயர்ப் பட்டியல்
• இரத்த உறவினர்களிடமிருந்து பெறப்படும் DNA மாதிரிகள்
• பாதுகாப்பாகப் பராமரிக்கப்படும் மனித என்புகளில் இருந்து பெறப்படும் DNA மாதிரிகள்
• சர்வதேச அளவில் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட தடயவியல் நடைமுறைகள்

ஆகியவை ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும்.

ஒரு மனித எச்சம் அடையாளம் காணப்படுவது வெறும் அறிவியல் செயல்முறை அல்ல. அது ஒரு குடும்பத்திற்கு பல தசாப்தங்களாக மறுக்கப்பட்ட உண்மையை வழங்கும் நீதிச் செயல்முறையாகும்.

அடையாளம் காணப்பட்டவர்களின் உடல் எச்சங்களை அவர்களின் குடும்பங்களிடம் கண்ணியத்துடன் ஒப்படைத்து, அவர்கள் விரும்பும் மத மற்றும் கலாசார மரபுகளின்படி இறுதி மரியாதை செலுத்துவதற்கான உரிமையும் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.

கிடைக்கப்பெறும் ஆவணங்கள் என்ன கூறுகின்றன?

• சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கம் (ICRC)

சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் பதிவுகளின்படி, 2011 டிசம்பர் 31 நிலவரப்படி இலங்கையில் 15,780 பேரைக் கண்டறியும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தன. இதில் பெரும்பான்மையினர் ஆண்கள் என்றும், 1,494 குழந்தைகள் மற்றும் 754 பெண்கள் தொடர்பான வழக்குகளும் அடங்கியிருந்ததாக அந்தக் காலகட்டத்தின் ICRC தரவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 136 நபர்கள் மட்டுமே அவர்களின் குடும்பத்தினரிடம் சேர்த்து வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.மேலும், ஐ.சி.ஆர்.சி (ICRC) அமைப்பு முந்தைய ஆண்டில் 17,741 சிறைக் கைதிகளைச் சென்று பார்வையிட்டிருந்தது.

• ஆசிய மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு (AHRC)

2012 ஜூலை மாதம் வெளியிடப்பட்ட அறிக்கையிலும் 15,780 காணாமல் போனோர் தொடர்பான எண்ணிக்கை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில் குழந்தைகள் மற்றும் பெண்கள் தொடர்பான வழக்குகளும் அடங்குகின்றன.

• அம்னெஸ்டி இன்டர்நேஷனல் (AI)

இலங்கை, உலகில் அதிகளவிலான ஆட்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட சம்பவங்கள் இடம்பெற்ற நாடுகளில் ஒன்றாகும். 1980களின் பிற்பகுதியிலிருந்து 60,000 முதல் 100,000 வரையிலான ஆட்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன. இச் சம்பவங்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறல் இல்லாத நிலையைக் கருத்திற் கொண்டு, இலங்கையில் நீதி மறுக்கப்பட்டதற்கான சான்றுகளுக்குப் பஞ்சமில்லை என அம்னெஸ்டி இன்டர்நேஷனல் (Amnesty International) சுட்டிக் காட்டியுள்ளது.

• காணாமல் போனோர் தொடர்பான ஆணைக் குழுக்கள்

இலங்கையில் காணாமல் போனோர் தொடர்பாக அமைக்கப்பட்ட விசாரணை ஆணைக் குழுக்களுக்கு 18,000க்கும் மேற்பட்ட முறைப்பாடுகள் கிடைத்ததாக 2014ஆம் ஆண்டில் தெரிவிக்கப்பட்டது.

• இலங்கையின் காணாமல் போனோர் அலுவலகம் (OMP)

“இலங்கையில் 17,000 காணாமல் போனோர் வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன; இவற்றில் பெரும்பாலானவை சிறிலங்கா – விடுதலை புலிகள் (LTTE) போருடன் தொடர்புடையவை” – இலங்கை காணாமல்போன ஆட்களைப் பற்றிய அலுவலகம் (OMP)

“எங்களது தரவுத் தளத்தில் 23,352 வழக்குகள் கையாளப்பட்டு வருகின்றன” என்று ஆகஸ்ட் 30 அன்று அனுசரிக்கப்படும் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கான சர்வதேச தினத்தை முன்னிட்டு நடைபெற்ற நிகழ்வு ஒன்றில் உரையாற்றிய தலைவரான மகேஷ் கத்துலந்த வியாழக்கிழமை தெரிவித்தார். இரட்டிப்பாகப் பதிவானவை மற்றும் போரில் காணாமல் போன இராணுவத்தினரின் (missing in action) கோப்புகளை நீக்கிய பின்னர், தற்போது 16,966 காணாமல் போனோர் வழக்குகள் உள்ளதாக அவர் மேலும் கூறினார்.

அதிகாரப்பூர்வ மதிப்பீட்டின்படி, 1,00,000க்கும் அதிகமான மனித உயிர்களைப் பலி வாங்கிய போர் முடிவுக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து, சுமார் 20,000 பேர் காணாமல் போயுள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது.

• பிரித்தானியத் தமிழர் பேரவை (BTF)

நம்பகமான ஆவணச் சான்றுகளின் அடிப்படையில், போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்ட அல்லது சரணடைந்த 18,000க்கும் மேற்பட்ட காணாமல் ஆக்கப்பட்ட தமிழ் உறவுகள் பற்றிய தகவல்களை வெளியிடுமாறும், அவர்களிற்கு என்ன நடந்ததது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துமாறும் பிரித்தானியத் தமிழர் பேரவை (BTF) ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாகத் தொடர்ச்சியாக வலியுறுத்தி வருகிறது.

*சர்வதேச சமூகத்திற்கான உடனடி கோரிக்கைகள்*

முழுமையான பெயர்ப் பட்டியலை வெளியிடுதல்: சிறிலங்கா அரசும் ஏனைய பங்குதாரர்களும் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் பெயர்ப் பட்டியல், காணாமல் ஆக்கப்பட்ட திகதிகள் மற்றும் இரத்த உறவினர்களை தொடர்பு கொள்ளும் விபரங்கள் அடங்கிய விரிவான பட்டியலை வெளியிடுவதற்கு சர்வதேச சமூகம் அவர்கள் மீது அழுத்தத்தைப் பிரயோகிக்க வேண்டும்.

வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்கள்: பாதிக்கப்பட்ட அனைவரினதும் மேற்குறித்த விபரங்கள் 1) ஒரே விரிவான *பொது தரவுத்தளத்தில் (centralised database) பதிவு செய்யப்படுவதை உறுதி செய்யவும், 2) தம்மிடம் கைவசம் உள்ள பட்டியல்களை ஐ.நா (UN) நிறுவனங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து நம்பகமான முழுமையான பெயர் பட்டியலை விரைவாக வெளிக் கொண்டு வருவதற்கு அனைவரையும் இணைத்து ஒற்றுமையாக செயல்பட வேண்டும்.

சர்வதேச டி.என்.ஏ தரவு வங்கி – பொது தரவுத்தளம் (centralised database): செம்மணியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட 583 மனித எலும்புக்கூடுகள் மற்றும் பிற இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட எலும்புக்கூடுகளை, டி.என்.ஏ தரவு வங்கியைக் கொண்டு விரைவாக அடையாளம் காண மேற்படி பொது தரவுத்தளம் (centralised database) வழிவகுக்கும். *இந்தப் பட்டியல் இல்லையெனில், இந்த மனித எச்சங்களை அடையாளம் காண்பதற்கான வாய்ப்புகள் மிகக் குறைந்து விடும்.*

சர்வதேச மேற்பார்வையின் கீழ் டி.என்.ஏ தரவு வங்கியை நிறுவுதல், இலங்கையிலும் மற்றும் உலகளாவிய புலம்பெயர் தமிழ் மக்களிடையேயும் DNA ஒப்பீட்டு மாதிரிகளை (reference samples) சேகரித்தல், மனித எச்சங்களிலிருந்து பெறப்படும் DNA மாதிரிகளுடன் இவை ஒப்பிடப்பட்டு, அடையாளம் காணும் செயல்முறை வெளிப்படையாகவும் சுயாதீனமாகவும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். DNA ஒப்பீட்டுச் செயல்பாட்டை (DNA matching process) ஐக்கிய இராச்சியம் (UK) அல்லது ஐரோப்பிய ஒன்றிய (EU) உறுப்பு நாடு ஒன்றில் மேற்காள்ளுதல்.

டி.என்.ஏ சேகரிப்பிற்கான அனுமதி: குற்றங்கள் நடைபெற்ற இடங்களிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்டு பாதுகாக்கப்படும் எலும்புக்கூடுகள் மற்றும் பிற உடல் எச்சங்களுடன் ஒப்பீடு செய்வதற்கும், டி.என்.ஏ மாதிரிகளைச் சேகரிப்பதற்கும் இலங்கை அரசு ஐக்கிய இராச்சியம் (UK) அல்லது ஐரோப்பிய ஒன்றிய (EU) உறுப்பு நாட்டிற்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.

தடயவியல் நிபுணர்களைப் பணியமர்த்துதல் (Forensic Experts Deployment): மினசோட்டா நெறிமுறை (Minnesota Protocol) மற்றும் சர்வதேச குற்றவியல் சட்டத் தரநிலைகளுக்கு முழுமையாகக் கட்டுப்படுவதை உறுதி செய்வதற்காக, கண்டறியப்பட்ட அனைத்து மனிதப் புதைகுழி இடங்களுக்கும் அங்கீகாரம் பெற்ற தடயவியல் மானுடவியலாளர்கள் (Forensic Anthropologists), நோயியல் நிபுணர்கள் (Pathologists) மற்றும் சட்ட நிபுணர்களை உடனடியாகப் பணியமர்த்துதல்.

புவிசார் மற்றும் செயற்கைக்கோள் பகுப்பாய்வு (Geospatial & Satellite Analysis): மோதல் காலம் மற்றும் மோதலுக்குப் பிந்தைய காலப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த, அறியப்பட்ட மற்றும் சந்தேகிக்கப்படும் அனைத்து மனிதப் புதைகுழி இடங்களிலும் செயற்கைக்கோள் படத் தொகுப்பு மற்றும் புவிசார் பகுப்பாய்வை மேற்காள்ளுதல்.

மனிதப் புதைகுழிகளின் பாதுகாப்பும் உடனடி அகழ்வாராய்ச்சியும்: உடனடியான அகழாய்வுபணிகளை (Immediate Excavations) மண்டைதீவு மற்றும் சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள், தடயவியல் சான்றுகள் மூலம் சுட்டிக் காட்டப்பட்ட பிற இடங்கள் உட்பட மனித புதைகுழிகள் கண்டறியப்பட்ட அனைத்து இடங்களிலும் உடனடியாகத் அகழ்வு பணிகளைத் தொடங்குதல்.

சான்றுகளைப் பாதுகாத்தல் (Evidence Protection): சான்றுகள் அழிக்கப்படுவதையோ மாற்றப்படுவதையோ தடுக்கும் வகையில் அனைத்து தடயவியல் சான்றுகளையும் சம்பவ இடங்களையும் (குற்றவியல் இடங்கள்) பாதுகாத்து பராமரித்தல்.

பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களின் முழுமையான பங்கேற்பு (Victim Family Involvement): அனைத்து விசாரணைச் செயல்பாடுகளிலும் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களின் முழுமையான பங்கேற்பை உறுதிசெய்தல். காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்கள் வெறும் தகவல் பெறுபவர்களாக அல்லாமல், விசாரணை மற்றும் அடையாளம் காணும் செயல்முறையின் முக்கிய பங்குதாரர்களாக கருதப்பட வேண்டும்.

மேலும் அவர்களுக்கு விசாரணையின் முன்னேற்றம் குறித்த தகவல், DNA பரிசோதனை முடிவுகள், மனித எச்சங்களின் அடையாளம் தொடர்பான தகவல், சட்ட உதவி, உளவியல் மற்றும் சமூக ஆதரவு வழங்கப்பட வேண்டும்.

தடையற்ற மேற்பார்வை (Unrestricted Oversight): அங்கீகரிக்கப்பட்ட சர்வதேச தரநிலைகளுக்கு அமைவாக, அடையாளங் காணும் செயல்பாட்டில் ஈடுவதற்கு சர்வதேச தடயவியல் நிபுணர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்களுக்கு முழுமையான, தடையற்ற அனுமதியை வழங்குதல். அவர்களுக்கு ஆவணங்கள், தரவுத்தளங்கள், புதைகுழி இடங்கள் மற்றும் தடயவியல் ஆதாரங்களுக்கு முழுமையான தடையற்ற அணுகல் வழங்கப்பட வேண்டும்.

காலக்கெடுவுடன் கூடிய வெளிப்படையான அறிக்கையிடல்: பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணுவது குறித்த முன்னேற்றம், குற்றங்கள் இழைக்கப்பட்ட விவரங்கள், அடையாளம் காணப்பட்ட குற்றவாளிகள் மற்றும் கட்டளைச் சங்கிலி (chain of command) ஆகியவை குறித்து வெளிப்படையான அறிக்கையிடலை உறுதி செய்ய அவ்வப்போது அறிக்கைகளை வெளியிடுதல். அதில் எத்தனை வழக்குகள் விசாரிக்கப்பட்டுள்ளன, எத்தனை பேர் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளனர், எத்தனை மனித எச்சங்கள் மீட்கப்பட்டுள்ளன, எத்தனை DNA ஒப்பீடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன, எத்தனை குடும்பங்களுக்கு முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்டன என்பது போன்ற தகவல்கள் குறித்த இடைவெளிகளில் பொதுமக்களுக்கு வெளியிடப்பட வேண்டும்.

பொறுப்புக்கூறல் (Accountability): வலிந்து காணாமல் ஆக்குதல் என்பது ஒரு குடும்பத்தின் தனிப்பட்ட துயரம் மட்டுமல்ல. அது மனித உரிமைகளையும் சட்டத்தின் ஆட்சியையும் அடிப்படையாகத் தாக்கும் ஒரு தீவிரமான குற்றமாகும். எனவே, விசாரணைகள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் நிலையை அறியும் முயற்சியில் மட்டுமே முடிவடையக் கூடாது. கட்டளைப் பொறுப்பு (command responsibility), நிறுவனப் பொறுப்பு (institutional responsibility) மற்றும் அரச பொறுப்பு (state responsibility) குறித்து விசாரணை நடத்துதல் என தொடர் நடவடிக்கை தேவை. 

உடல் எச்சங்களை உறவினரிடம் கையளித்தல்: தோண்டி எடுக்கப்பட்ட மனித எச்சங்களை அவர்களின் இரத்த உறவினர்களிடம் ஒப்படைப்பதை உறுதி செய்வதுடன், குடும்பங்கள் தங்களது இறுதி மரியாதையைச் செலுத்துவதற்கும், இறுதிச் சடங்குகளைக் கண்ணியமான முறையில் நிறைவேற்றுவதற்கும் அனுமதித்தல்.

காலம் மிகவும் முக்கியமானது. நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் சார்ந்த செயல்பாடுகளைத் தாமதப்படுத்துவதே தொடர்ச்சியாக வந்த இலங்கை அரசுகளின் நீண்ட கால உத்தியாகும். தற்காலிக விசாரணைக் குழுக்கள் அமைத்தல், மற்றும் உறுப்பு நாடுகள், பிராந்திய அமைப்புகள் (ஐரோப்பிய ஒன்றியம் போன்றவை), உலக வங்கி, சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) போன்ற சர்வதேச நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்படும் போலி வாக்குறுதிகள் மூலம், ஐ.நா அமைப்புகளின் அழுத்தத்தைத் தணிப்பதே இந்தத் தாமதத்தின் நோக்கமாகும்.

எனவே, இலங்கை தெளிவான முடிவுகளை வெளிப்படுத்துவதை உறுதி செய்ய, குறிப்பிட்ட காலக் கெடுவுடன் கூடிய நடைமுறைத் திட்டத்தை சர்வதேச சமூகம் வகுக்க வேண்டும்.

சர்வதேச சமூகத்திற்கான அழைப்பு:

பல தசாப்தங்களாக உண்மைக்காகக் காத்திருக்கும் குடும்பங்களை மேலும் காத்திருக்கச் சொல்வது ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதது. தற்காலிக ஆணைக் குழுக்களும், எதிர்கால நடவடிக்கைகள் குறித்த வெறுமனே வாக்குறுதிகளும் இனிப் போதாது. அளவிடக் கூடிய முடிவுகள், தெளிவான காலக்கெடுக்கள் மற்றும் சர்வதேச கண்காணிப்பு என்பனவே தற்போதைய அவசிய தேவைகளாகும்.

ஆகவே, ஐக்கிய நாடுகள் சபை, ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் பிற சர்வதேச அமைப்புகள், இலங்கை அரசாங்கத்துடனான இராஜதந்திர, பொருளாதார மற்றும் நிதி நிறுவனங்கள் சார்ந்த ஈடுபாடுகளில் — காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் தொடர்பான உண்மை, நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை முதன்மை நிபந்தனைகளாக முன்னிறுத்த வேண்டும்.

எமது முதன்மை முன்னுரிமைகள்

குற்றவியல் நீதி (Criminal Justice): இலங்கை, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் OSLAP உட்பட நீதிச் செயல்பாடுகளில் சர்வதேச சமூகத்துடன் ஒத்துழைப்பதையும், சர்வதேச குற்றவியல் நீதி முறைமைக்கு (international criminal justice mechanism) உடன்படுவதையும் உறுதிசெய்தல்.

மீண்டும் நிகழாமை (Non-Recurrence): உரிய அதிகாரப் பகிர்வு, தமிழ் தேசத்திற்கான அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம் மற்றும் தமிழ் மக்களின் நியாயமான அபிலாசைகளுக்கான அங்கீகாரம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு அரசியல் தீர்வைப் உறுதிப்படுத்துதல்.

இழப்பீடுகள் (Reparations): தமது பாரம்பரிய தாயகத்திலிருந்து வெளியேறிய, வெளியேற்றப்பட்ட தமிழர்களை உடனடியாக மீளக் குடியேற்றுவதற்கும் விரும்புவோரின் முழு சம்மதத்துடன் தாயகத்திற்கு அழைத்து வருவதற்கும்  உடனடி நடவடிக்கைகளை எடுத்தல்; போரினால் பாதிக்கப்பட்ட பிரதேசத்தை மறுசீரமைத்து, வடக்கு-கிழக்கு பிராந்தியத்தை தீவின் ஏனைய பகுதிகளுக்கு இணையான நிலைக்குக் கொண்டு வருதல்.

வடக்கு – கிழக்குப் பிரதேசங்களில் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் நிலம், வாழ்வாதாரம், சமூக உட்கட்டமைப்பு மற்றும் நீண்டகால மறுசீரமைப்பு தொடர்பான பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வு காணப்பட வேண்டும்.

காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்களில் பலர் பல ஆண்டுகளாகத் தங்களது அன்புக்குரியவர்களின் நிலை குறித்து எந்த உறுதியான தகவலும் இன்றி வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் தாமதமாகும் போது, சாட்சிகள், ஆவணங்கள் மற்றும் பிற ஆதாரங்கள் இழக்கப்படும் அபாயம் அதிகரிக்கிறது. மேலும், வயதான பெற்றோர்கள் தங்களது பிள்ளைகளின் உண்மையான நிலையை அறியாமலேயே இறந்து போகும் நிலையும் தொடர்கிறது.

இனி ஒரு குடும்பமும் “என் அன்புக்குரியவர் எங்கே?” என்ற கேள்வியுடன் வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்படக் கூடாது.

எனவே, வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் பெயர்ப் பட்டியலை வெளியிடுவது உட்பட, உண்மை, அடையாளம் காணுதல், நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் தொடர்பான அனைத்து நடவடிக்கைகளுக்கும் தெளிவான காலக்கெடுவுடன் கூடிய சர்வதேச கண்காணிப்பு செயல்திட்டம் உடனடியாக உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

உண்மை மறைக்கப்படக் கூடாது, பெயர்கள் மறைக்கப்படக் கூடாது, சான்றுகள் அழிக்கப்படக் கூடாது, நீதி மேலும் தாமதிக்கப்படக் கூடாது.

வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் பெயர்ப்பட்டியலை உடனடியாக வெளியிட வேண்டும்.

The documents provided below indicate that the number of victims exceeds 18,000:

• ICRC

‘Over 15,000 missing in Sri Lanka’: Report reveals

More than fifteen thousand people were reported missing in Sri Lanka by the end of 2011, according to figures released by the International Committee of the Red Cross (ICRC). The annual report unveiled in Geneva by ICRC President Jakob Kellenberger stated that “thousands remained unaccounted for, leaving relatives without definitive information about their fate” in Sri Lanka.

In its report describing the harm that armed conflicts inflict on populations around the world, the ICRC noted that it had been trying to trace 15,780 people in Sri Lanka as of 31 December 2011. The vast majority were men, while tracing cases for 1,494 children and 754 women were also being handled by the ICRC. Only as few as 136 people had been traced to their families. Additionally, the ICRC had visited 17,741 detainees during the preceding year.

• AHRC

SRI LANKA: 15,780 persons have disappeared under the Rajapaksa regime – Asian Human Rights Commission, 06 July 2012

Among those 15,780 persons who went missing, the majority were males, while 1,494 children and 754 females were also included in these reports. http://www.humanrights.asia/news/forwarded-news/AHRC-FAT-021-2012/

• AMNESTY INTERNATIONAL

Sri Lanka: Provide families of those subject to enforced disappearance with complete lists. https://www.amnesty.org/en/documents/asa37/8444/2018/en/

Sri Lanka has one of the world’s highest number of disappearances, with a backlog of between 60,000 and 100,000 alleged disappearances since the late 1980s. Given the lack of accountability for these cases, Amnesty International has noted that there is no shortage of examples of thwarted justice in Sri Lanka. 

• Missing Persons Commission receives over 18,000 complaints (06 June 2014)

A Sri Lankan panel probing the disappearance of people during the country’s nearly three-decade long civil war has received nearly 18,600 complaints from the public, a senior official has said. https://adaderana.lk/news/26965

• OMP

Sri Lanka Has 17,000 Active Missing Persons Cases, Many Connected to LTTE Conflict – Sri Lanka’s Office of Missing Persons (OMP)

“We are dealing with 23,352 cases in our database,” the Chairman Mahesh Katulanda said on Thursday while addressing an event to mark the International Day of the Victims of Enforced Disappearances, observed on August 30. He added that there are 16,966 active case files of disappearances after weeding out duplicates and those missing in action. According to an official estimate, around 20,000 people are believed to be missing after the end of the war with the LTTE, which killed over 100,000 people.

https://www.deccanchronicle.com/nation/sri-lanka-missing-persons-office-has-nearly-17000-active-cases-1979127

• BTF

For over a decade, based on credible documentary evidence, the British Tamils Forum (BTF) has consistently called for the release of information and clarification regarding the fate of more than 18,000 Tamil victims who were arrested or surrendered during the final phase of the war.

IMMEDIATE ACTION:

Release of Information: The international community should exert leverage on Sri Lanka and other stakeholders to release a comprehensive list containing names, dates of disappearance, and the contact details of biological relatives. Relatives of the victims of enforced disappearance need to work with relevant UN institutions to compare lists and ensure all victims are recorded in a single comprehensive database.

DNA Matching: A centralised database will enable the rapid identification of exhumed skeletons—such as the 583 found in Chemmani and others discovered elsewhere—using a DNA databank. Without this list, the chances of identifying these remains will be minimized.

International DNA Databank: Establish an internationally supervised DNA databank, collect reference samples in Sri Lanka and across the global Tamil diaspora, and carry out the matching process in the United Kingdom or an EU member state.

Access for DNA Collection: Sri Lanka must permit the UK or an EU member state to collect DNA samples and match them with skeletons and other physical remains preserved from crime scenes.

Forensic Experts Deployment: Immediately deploy accredited forensic anthropologists, pathologists, and legal experts to all identified mass grave sites to ensure full compliance with the Minnesota Protocol and international criminal law standards. 

Geospatial & Satellite Analysis: Conduct satellite imagery and geospatial analysis across all known and suspected mass grave locations from the conflict and post-conflict periods.

Immediate Excavations: Begin immediate excavations at identified sites, including Mandaitivu and other locations highlighted through witness testimonies and forensic evidence.

Evidence Protection: Protect and preserve all forensic evidence and crime scenes.

Victim Family Involvement: Guarantee the full participation of victims’ families throughout all investigative processes.

Unrestricted Oversight: Allow international forensic experts and technical specialists full, unrestricted access to oversee the identification process in compliance with recognised international standards.

Transparent Reporting: Issue periodic publications to ensure transparent reporting on victim identification progress, crime execution details, identified perpetrators, and the chain of command. 

Accountability Investigations: Investigate command responsibility, institutional responsibility, and state responsibility.

Remedies & Non-Recurrence: Provide guarantees of non-recurrence and offer effective remedies to affected families.

Prompt Return of Remains: Ensure exhumed remains are returned promptly to biological relatives, allowing families to pay their last respects and perform final funeral rites in a dignified manner. 

Time is critical. The Sri Lankan state’s calculated strategy across successive governments has been to delay actionable items related to justice and accountability. This delay is intended to eventually diffuse pressure from victims’ communities and international bodies, including UN mechanisms, through temporary commissions of inquiry and empty assurances to member states, regional frameworks (such as the EU), and global institutions like the World Bank and IMF.

The international community must establish a clear set of actionable items with a time-bound implementation plan to ensure Sri Lanka demonstrates tangible results.

CRIMINAL JUSTICE: Ensure Sri Lanka cooperates with the international community on accountability and justice processes (including OSLAP) and agrees to an international criminal justice mechanism.

NON-RECURRENCE: Secure a political solution featuring substantial power-sharing, official recognition of the Tamil nation, and the recognition of the legitimate aspirations of the Tamil people.

REPARATIONS: Take immediate steps to resettle and repatriate Tamils who fled their traditional homeland, reconstruct the war-torn region, and bring the North-East region up to par with the rest of the island.

VICTIMS OF ENFORCED DISAPPEARANCES – LIST OF NAMES SHOULD BE RELEASED

செம்மணி புதைகுழியில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் தடயவியல் அகழாய்வுகளில் கண்டறியப்பட்ட ஆதாரங்கள், சர்வதேச சட்டங்களின் கீழ் கடுமையான குற்றங்கள் நிகழ்ந்திருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. இவை பின்வரும் சர்வதேச சட்டக் கட்டமைப்புகளின் கீழ் ஆராயப்பட வேண்டியவையாகும்:

• இன அழிப்பு: 1948 இன அழிப்புத் தடுப்பு ஒப்பந்தம் / ரோம் சட்டம் – பிரிவு 6
• மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள்: ரோம் சட்டம் – பிரிவு 7
• போர்க்குற்றங்கள்: ஜெனீவா ஒப்பந்தங்கள் / ரோம் சட்டம் – பிரிவு 8
• வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் தொடர்பான குற்றங்கள்: International Convention for the Protection of All Persons from Enforced Disappearance – ICPPED
• நீதிமுறைக்குப் புறம்பான, உடனடியான, மற்றும் சட்டதிட்டத்துக்கு உட்படாத மரண தண்டனைகள்: ICCPR – பிரிவு 6 / ஐ.நா. Minnesota Protocol

செம்மணி அகழாய்வு – புதுப்பிக்கப்பட்ட காலவரிசை (2025 – ஆகஸ்ட் 2026)

அட்டவணை 1: மறு கண்டுபிடிப்பு & ஆரம்ப அகழ்வாராய்ச்சிகள் (2025)

அட்டவணை 2: தீவிர அகழாய்வு (ஜூன் 2026)

அட்டவணை 3: சமீபத்திய முன்னேற்றங்கள் (ஜூலை 2026)

இலங்கையில் அகழாய்வு செய்யப்பட்ட பிற முக்கிய புதைகுழிகள்

செம்மணி தடயவியல் ஆதாரங்களின் சட்ட மற்றும் குற்றவியல் பகுப்பாய்வு

• மிகப்பெரிய அளவிலான மனித எச்சங்கள் (572 எச்சங்கள்)

• குற்ற வகைப்பாடு: மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் (கொலை, துன்புறுத்தல், கட்டாயக் காணாமல் ஆக்குதல்) / திட்டமிட்ட கட்டாயக் காணாமல் ஆக்கல்கள்.
• தடயவியல் விளக்கம்: ஒரே இடத்தில் 572 எச்சங்கள் மீட்கப்பட்டிருப்பது, இது தனித்தனி சம்பவங்களின் விளைவு அல்ல என்பதையும், பொதுமக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட பரவலான அல்லது திட்டமிட்ட தாக்குதலையும் காட்டுகிறது (ரோம் சட்டம் பிரிவு 7).
• சட்டரீதியான விளைவு: இவ்வளவு பெரிய அளவிலான புதைப்புகள், திட்டமிட்ட அமைப்புசார் ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் புதைப்பிடத்தை தொடர்ந்து பயன்படுத்தியமையை வெளிப்படுத்துகின்றன. இது அரச அதிகாரிகளின் தொடர்பு, அரசின் அனுமதி அல்லது கட்டளைப் பொறுப்பு (Command Responsibility) இருந்திருக்கக் கூடிய சாத்தியத்தை வலுப்படுத்துகிறது.

• வயது மற்றும் மக்கள் தொகை அமைப்பு (கைக்குழந்தைகள், சிறுவர்கள், பெரியவர்கள்)

• குற்ற வகைப்பாடு: பாதுகாக்கப்பட்ட பொதுமக்களுக்கு எதிரான போர்க்குற்றங்கள் / இன அழிப்பு / மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள்.
• தடயவியல் விளக்கம்: 10 மாதங்களுக்கும் குறைந்த குழந்தைகள், 4-5 வயது சிறுவர்கள், பாடசாலை மாணவர்கள் மற்றும் பெரியவர்கள் ஒன்றாகக் கண்டறியப்பட்டமை, இவர்கள் ஆயுத மோதலில் ஈடுபடாத பாதுகாக்கப்பட்ட பொதுமக்கள் (Personnes Protégées) என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
• சட்டரீதியான விளைவு: ஜெனீவா ஒப்பந்தங்களின் பொதுப் பிரிவு 3 மற்றும் கூடுதல் நெறிமுறை II ஆகியவற்றின் கீழ் பொதுமக்கள் மற்றும் குழந்தைகளை இலக்கு வைப்பது போர்க்குற்றமாகும். மேலும், குடும்பங்கள் முழுமையாக இலக்கு வைக்கப்பட்டிருப்பது, தேசிய, இன அல்லது மதக் குழுவை அழிக்கும் நோக்கத்தை (Mens Rea) வெளிப்படுத்துகிறது; இது 1948 இன அழிப்பு ஒப்பந்தத்தின் பிரிவு II-ன் கீழ் இன அழிப்பு குற்றத்திற்கான ஆதாரமாக அமையும்.

• உடல்கள் புதைக்கப்பட்ட விதம் (அமர்ந்த நிலை, ஒழுங்கற்ற குவிப்பு, பின்னிப் பிணைந்த எச்சங்கள்)

• குற்ற வகைப்பாடு: நீதிமன்ற விசாரணையின்றி மேற்கொள்ளப்பட்ட கொலைகள் / சித்திரவதை / மனித கண்ணியத்தை அவமதிக்கும் செயல்கள்.

• தடயவியல் விளக்கம்: 

ஒழுங்கற்ற குவிப்பு: அவசரமாகவும் மறைமுகமாகவும் உடல்கள் வீசப்பட்டிருப்பது கொலையை மறைக்கும் நோக்கத்தைக் காட்டுகிறது. 90%-க்கும் அதிகமான உடல்களில் ஆடைகள் இல்லாதது மத வழிபாட்டு முறைகளின்படி அடக்கம் செய்யப்படவில்லை என்பதை நிரூபிக்கிறது.

அமர்ந்த நிலை: பாதிக்கப்பட்டவர்கள் கைகள் கட்டப்பட்டோ, மண்டியிட வைக்கப்பட்டோ அல்லது தடுத்து வைக்கப்பட்ட நிலையில் கொல்லப்பட்டிருக்கலாம்.

பின்னிப் பிணைந்த எச்சங்கள்: மரணத்திற்கு முன் உயிர் காக்க ஒருவரையொருவர் பற்றிக் கொண்டமை அல்லது ஒரே நேரத்தில் கூட்டாகக் கொல்லப்பட்டு ஒரே குழியில் வீசப்பட்டமையைக் காட்டுகிறது.

• தடயவியல் பொருள் ஆதாரங்கள் (இரும்புத் தகடு, ஆணிகள், அகற்றப்பட்ட ஆடைகள், சிறுவர்களின் பொருட்கள்)

• குற்ற வகைப்பாடு: நீதிமன்ற விசாரணையின்றி மேற்கொள்ளப்பட்ட கொலைகள் / சித்திரவதை / அடையாளங்களை மறைத்தல்.

• தடயவியல் விளக்கம்: 

இரும்புத் தகடும் ஆணிகளும்: 437வது மனித எச்சத்தின் விலா எலும்புகளில் இரும்புத் தகடும் ஆணிகளும் கண்டறியப்பட்டது, மரணத்திற்கு முன் ஏற்பட்ட கடுமையான தாக்குதல், நசுக்கப்பட்ட காயங்கள் அல்லது கொடூரமான சித்திரவதையைக் குறிக்கிறது.

அகற்றப்பட்ட ஆடைகள்: அடையாளங்களை அழிப்பதற்காகவும், இறப்பிற்கு முன் அவமானப்படுத்துவதற்காகவும் (மனித கண்ணியத்திற்கு எதிரான அவமதிப்பு) ஆடைகள் அகற்றப்பட்டுள்ளன.

குழந்தைகளின் பொருட்கள்: பாடசாலைப் பைகள், விளையாட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் பாலூட்டும் பாட்டில்கள் போன்றவை பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அன்றாட வாழ்வின் போது பிடிக்கப்பட்ட பொதுமக்கள் என்பதை நிரூபிக்கின்றன.

1. பல அடுக்குகளாக புதைக்கப்பட்டிருப்பது (Stratigraphy பகுப்பாய்வு)

• குற்ற வகைப்பாடு: கட்டாயமாகக் காணாமல் ஆக்குதல் / நீண்ட காலமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட கூட்டுக் கொலைகள்.
• தடயவியல் விளக்கம்: பல மண் அடுக்குகளில் மனித எச்சங்கள் காணப்படுவது, செம்மணி நீண்டகாலமாக உடல்களை மறைக்கும் இடமாக மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
• சட்டரீதியான விளைவு: சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ், காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் நிலை வெளிப்படுத்தப்படும் வரை கட்டாயக் காணாமல் ஆக்கல் என்பது தொடர்ச்சியாக நடைபெறும் குற்றமாகும்.

சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் பொருந்தக்கூடிய முக்கிய குற்றங்களின் சுருக்கம்

• இன அழிப்பு: தேசிய, இன அல்லது மத அடையாளத்தின் அடிப்படையில் கைக்குழந்தைகள், சிறுவர்கள் மற்றும் குடும்பங்களை திட்டமிட்டு அழித்தல் (1948 இன அழிப்பு ஒப்பந்தம் – பிரிவு II / ரோம் சட்டம் – பிரிவு 6).

• நீதிமன்ற விசாரணையின்றி மேற்கொள்ளப்பட்ட கொலைகள்: அரசு அதிகாரிகளால் அல்லது அவர்களின் ஒப்புதலுடன் சட்டவிரோதமாக உயிரைப் பறித்தல் (ICCPR – பிரிவு 6 / ஐ.நா. Minnesota Protocol).

• மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள்: பொதுமக்கள் மீது பரவலாகவும் திட்டமிட்ட முறையிலும் பெருமளவிலான கொலைகள் மற்றும் கட்டாயக் காணாமல் ஆக்கங்களை மேற்கொள்வது (ரோம் சட்டம் – பிரிவு 7).

• கட்டாயமாகக் காணாமல் ஆக்குதல்: கைது அல்லது கடத்தலுக்குப் பின் தகவல்களை மறைத்தல் (ICPPED).

• போர்க் குற்றங்கள்: ஆயுத மோதலின் போது பொதுமக்கள் மீது மேற்கொள்ளப்படும் கொலை, சித்திரவதை மற்றும் தாக்குதல்கள் (ஜெனீவா ஒப்பந்தங்கள் பொதுப் பிரிவு 3 / ரோம் சட்டம் – பிரிவு 8).

செம்மணி புதைகுழிகள் – தடயவியல் மற்றும் சர்வதேச சட்டம் பற்றிய கண்ணோட்டம்

• Genocide (1948 Genocide Convention / Rome Statute Art. 6)

• Crimes Against Humanity (Rome Statute Art. 7)

• War Crimes (Geneva Conventions / Rome Statute Art. 8)

• Enforced Disappearances (ICPPED)

• Extrajudicial, Summary, or Arbitrary Executions (ICCPR Art. 6 / UN Minnesota Protocol)

The following updated breakdown details the excavation timeline and key forensic findings through late July 2026.

Updated Chemmani Excavation Tables (2025 – July 2026)

Phase 1: Rediscovery & Initial Excavations (2025)

Phase 2: Intensive Excavation Updates (June 2026)

Phase 3: Latest Developments (July 2026 Update)

Reference: Other Mass Graves Identified and Exhumed in Sri Lanka

Based on standard principles of forensic archaeology, international criminal law (such as the Rome Statute), and international human rights law (including the UN Minnesota Protocol on the Investigation of Potentially Unlawful Death), forensic evidence from mass graves provides critical physical proof regarding the nature and classification of potential crimes.

Analysing the key variables unearthed at the Chemmani site yields clear legal and criminological insights:

• Scale and Mass (Quantity: 480 Identified Remains)

• Crime Classification: Crimes Against Humanity (Murder, Persecution, Enforced Disappearance) / Systematic Enforced Disappearances 
• Forensic Interpretation: Unearthing 480 sets of human remains in a single localised area refutes claims of isolated or sporadic acts of violence. Under International Criminal Law (Article 7 of the Rome Statute), a large volume of interred victims provides strong evidentiary support for a “widespread or systematic attack directed against any civilian population.” 
• Legal Implication: The quantity demonstrates organisational capacity, logistical coordination, and sustained access to a designated burial site over time, pointing toward state, state-tolerated, or command-level institutional involvement or oversight and command responsibility. 

• Age Groups & Demographics (Infants, Toddlers, Children, Adults)

• Crime Classification: War Crimes against Protected Persons /  Mass Murder of Non-Combatants /Genocide / Crimes Against Humanity.
• Forensic Interpretation: The presence of neonatal infants (under 10 months old), young children aged 4–5, and school-aged youth alongside adults establishes that victims were persons taking no active part in hostilities (personnes protégées)
• Legal Implication:
  • Under Common Article 3 of the Geneva Conventions and Additional Protocol II, civilians and children enjoy absolute protected status during non-international armed conflicts. The intentional targeting or indiscriminate killing of children / non-combatants constitutes grave breaches of international humanitarian law (War Crimes).
  • The inclusion of entire family units or multi-generational groups (infants buried alongside adults) provides material evidence of intent (mens rea) to target a distinct group based on collective identity (e.g., national, ethnical, or racial group), supporting the threshold for Genocide under Article II of the 1948 Genocide Convention.
• Positioning and Body Deposition (Seated Burials, Chaotic Overlapping, Intertwined / Embracing Skeletons)
• Crime Classification: Extrajudicial Executions / Torture or Other Cruel, Inhuman, or Degrading Treatment / Outrages upon Personal Dignity
• Forensic Interpretation:
  • Chaotic/Disorderly Overlapping: Bodies deposited without order or ritual indicate rapid, secretive disposal aimed at concealment rather than formal or customary burial. Over 90% lacking clothing rules out traditional religious/cultural rites (such as Hindu burial customs)
  • Seated / Bound Positions:  A seated posture or skeletons found in constrained arrangements suggests victims may have been executed while bound, kneeling, or held hors de combat under detention.
  • Intertwined / Embracing Remains: Skeletons found locked together often reflect victims holding one another immediately prior to execution, or being dumped simultaneously into a single pit sector, proving mass execution events. 
• Forensic Artifacts & Evidence (Iron Plate on Ribcage, Nails, Stripped Clothing)
• Crime Classification: Extrajudicial Killing / Violent Assault / Physical Torture / Concealment of Identity
• Forensic Interpretation:
  • Iron Plate & Metal Nails (#437 Remains): Metallic plates or heavy items placed directly against ribcages, alongside recovered nails, suggest severe peri-mortem trauma, blunt-force injury, mechanical restraint/crushing, or execution methods involving physical impalement/fixation.
  • Stripped Clothing: Stripping victims prior to burial is a documented tactic used to hinder forensic identification (removing personal tags, IDs, or distinct attire) and inflict pre-execution humiliation (violating prohibition against outrages upon personal dignity under Geneva Conventions Common Article 3).
  • Personal Items (Toys, Feeding Bottles, Schoolbags): Artifacts such as schoolbags and toys confirm that victims were abducted or rounded up during routine daily life (e.g., traveling to/from school or fleeing conflict zones) rather than engaged in military operational activity. 
• Stratigraphy & Layers (Multiple Dig Phases, Expanded Sectors)
• Crime Classification: Enforced Disappearances / Prolonged and Systematic Mass Executions.
• Forensic Interpretation: Distinguishable soil layers and multiple distinct burial sectors indicate that Chemmani was used repeatedly over a prolonged timeframe rather than during a single isolated event. 
• Legal Implication: Multiple trench layers prove that the execution and burial site operated as an established, recurring execution disposal site. In international law, Enforced Disappearance is considered a continuous crime until the fate and whereabouts of the missing persons are fully disclosed and human remains are accounted for.

Summary of Primary Offenses Applicable Under Law

1. Genocide: The intentional mass killing, targeting, and deliberate destruction of non-combatants – specifically including infants, young children, and family units – based on their national, ethnical, racial, or religious identity (in violation of Article II of the 1948 Genocide Convention and Article 6 of the Rome Statute).
2. Extrajudicial, Summary, or Arbitrary Executions: Arbitrary deprivation of the right to life carried out by state actors or with state acquiescence (Article 6 of the International Covenant on Civil and Political Rights – ICCPR, and the UN Minnesota Protocol)
3. Crimes Against Humanity: Mass murder, extermination, persecution, and enforced disappearance of civilians committed as part of a widespread or systematic attack directed against any civilian population (Article 7 of the Rome Statute).
4. Enforced Disappearances: The arrest, detention, or abduction of persons followed by a refusal to acknowledge the deprivation of liberty or disclosure of the fate/location of the victims (International Convention for the Protection of All Persons from Enforced Disappearance).
5. War Crimes: The deliberate killing, torture, ill-treatment, and targeting of civilians and individuals taking no active part in hostilities during a non-international armed conflict (Article 8 of the Rome Statute and Geneva Conventions Common Article 3).

Chemmani Mass Graves – Overview of Forensic findings & International Legal Frameworks

உலகிலேயே தீர்க்கப்படாத வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக உள்ள நாடுகளில் ஒன்றாக இலங்கை தொடர்ந்தும் விளங்கி வருகிறது. தமிழினவழிப்பின்   பல தசாப்த காலப் பகுதியில், 60,000 முதல் 100,000 வரையிலான மக்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டுள்ளதாக மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன. உள்நாட்டுப் போர்க் காலப் பகுதியில் தீர்க்கப்படாத இந்த வழக்குகளில் பெரும்பாலானவை தீவின் வடக்கு–கிழக்கைச் சேர்ந்த தமிழ் சிவிலியன்கள் தொடர்பானவையாகும்.

செம்மணி, மண்டைதீவு, மன்னார், கொக்குத்தொடுவாய் மற்றும் இதர இடங்களில் வடக்கு–கிழக்கு எங்கும் ஏராளமான மனிதப் புதைகுழிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டமையானது, சுயாதீன தடயவியல் விசாரணை மற்றும் நீதித் துறைப் பொறுப்புக் கூறலைக் கோரும் அழுத்தமான பொருள்சார் சான்றுகளை வழங்கியுள்ளது. மனித எலும்புக் கூடுகள், தனிப்பட்ட உடமைகள் மற்றும் பிற தடயவியல் சான்றுகள் கண்டெடுக்கப்பட்ட போதிலும், பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணவோ, குற்றவாளிகளை சட்டத்தின் முன் நிறுத்தவோ அல்லது கட்டளைப் பொறுப்பை (Command responsibility) தீர்மானிக்கவோ ஒரு வெளிப்படையான மற்றும் நம்பகமான செயல்முறையை உருவாக்க இலங்கை அரசாங்கம் தவறி விட்டது.

வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்களுக்கு, தங்கள் அன்புக்குரியவர்களின் நிலை மற்றும் அவர்கள் எங்கு இருக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளும் அடிப்படை உரிமை தொடர்ந்து மறுக்கப்பட்டு வருகிறது.

வெளிப்படையான டி.என்.ஏ (DNA) அடையாளங் காணல் செயல்முறைகள் இல்லாமை, சர்வதேச தடயவியல் நிபுணத்துவப் பங்களிப்பை அனுமதிக்கத் தவறியமை மற்றும் சர்வதேச சுயாதீன விசாரணைகளுக்குத் தொடர்ந்து காட்டப்படும் எதிர்ப்பு ஆகியன, மோதலின் போது நடந்த மிகக் கொடூரமான குற்றங்கள் தொடர்பான சான்றுகள் அழிக்கப்படும், மறைக்கப்படும் அல்லது ஆராயப்படாமல் போகும் அபாயத்தில் உள்ளன என்ற கவலைகளை தீவிரப்படுத்தியுள்ளன.

பின்னணி

பல தசாப்தங்களாக, வடக்கு–கிழக்கில் உள்ள தமிழ் குடும்பங்கள் இராணுவ நடவடிக்கைகளின் போது கைது செய்யப்பட்ட, கடத்தப்பட்ட, அரச அதிகாரிகளிடம் சரணடைந்த அல்லது காணாமல் ஆக்கப்பட்ட தங்களது உறவினர்கள் பற்றிய பதில்களைத் தேடி வருகின்றனர்.

இலங்கையில் தீர்க்கப்படாத மிக தீவிரமான மனித உரிமைப் பிரச்சினைகளில் ஒன்றாக வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்படும் விவகாரம் நீடிக்கிறது. நாடு முழுவதும், குறிப்பாக தமிழர்களின் தாயகமான வடக்கு–கிழக்கில் ஏராளமான மனிதப் புதைகுழிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த இடங்கள் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்படுதல், நீதிமன்றத்திற்கு புறம்பான மரண தண்டனைகள், போர்க் குற்றங்கள், மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் இனவழிப்பு செயல்களுடன் தொடர்புடைய குற்ற செயல்களும், சர்வதேச தரத்திற்கு ஏற்ப இந்த இடங்களை விசாரிப்பதில் தொடர்ச்சியாக ஏற்பட்டுள்ள தோல்வியானது, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பத்தினருக்கும் உண்மை, நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் கிடைப்பதனை மறுத்துள்ளது.

செம்மணி மனிதப் புதைகுழியும் ஏனைய இடங்களும்

யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள செம்மணி மனிதப் புதைகுழி விவகாரம், இப் பகுதியில் நூற்றுக்கணக்கான உடல்கள் புதைக்கப்பட்டுள்ளதாக இலங்கை இராணுவ சிப்பாய் ஒருவர் அளித்த சாட்சியத்தைத் தொடர்ந்து, 1999 இல் முதன்முதலில் சர்வதேச கவனத்தைப் பெற்றது. எவ்வாறாயினும், அந்த நேரத்தில் 15 எலும்புக் கூடுகளை தோண்டி எடுத்த பின்னர், மனித எச்சங்களை வெளிக் கொணரும் பணியை இலங்கை அரசு கைவிட்டது.

பெப்ரவரி 2025 இல் செம்மணியில் கட்டுமானப் பணிகளுக்கான அகழ்வாராய்ச்சியின் போது தற்செயலாக மனித எலும்புக்கூடுகள் வெளிப்பட்டதைத் தொடர்ந்து பல மனித எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இந்தத் தொடர் அகழ்வாய்வில் இன்று வரை குறைந்தது 421 மனித எச்சங்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளதுடன், அவற்றில் 407 தோண்டி எடுக்கப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலான உடல்கள் ஆடைகள் ஏதுமின்றி முழுமையாக நிர்வாணப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் புதைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் நிலையில், விசாரணைகள் முறையான பொறுப்புக்கூறலை வழங்கத் தவறி விட்டன. இந்த எலும்புக் கூடுகளில் குழந்தைகள் மற்றும் கைக் குழந்தைகளைக் கொண்ட குடும்பங்களின் எச்சங்களும் அடங்கும். அகழ்வாராய்ச்சி செயல்முறையின் அறிக்கைகளின்படி, பூர்வாங்க தடயவியல் மதிப்பீடுகள் பத்தில் ஒன்று குழந்தைக்குரியதாக இருக்கலாம் என்று தெரிவிக்கின்றன. பள்ளிப் பைகள், பொம்மைகள், பால் ஊட்டும் போத்தல்கள், ஆடைகள் மற்றும் நகைகள் உள்ளிட்ட தனிப்பட்ட உடமைகளும் மீட்கப்பட்டுள்ளன.

இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள், புதைக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகள் குறித்து விரிவான தடயவியல் விசாரணைகள் மற்றும் பொறுப்புக்கூறலுக்கான கோரிக்கைகளை மீண்டும் வலுப்படுத்தியுள்ளன.

அட்டவணை: இலங்கையின் (வடக்கு மற்றும் கிழக்கு) மனிதப் புதைகுழிகள்

செம்மணி என்பது ஒரு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட வழக்கு அல்ல. வடக்கு–கிழக்கு மற்றும் இலங்கையின் பிற பகுதிகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிற மனிதப் புதைகுழிகளில் பின்வருவன அடங்கும்:

• மன்னார் சத்தோசா வளாகம்
• கொக்குத்தொடுவாய் மனிதப் புதைகுழி
• மண்டைதீவு
• சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள், உள்ளூர் திறமை, மேம்பாட்டு திட்டம் மற்றும் முந்தைய விசாரணைகள் மூலம் அடையாளம் காணப்பட்ட கூடுதல் புதைகுழிகள்.

இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் இருந்த போதிலும், பெரும்பாலான விசாரணைகள் முடங்கியுள்ளன, தாமதப்படுத்தப்பட்டுள்ளன அல்லது அர்த்தமுள்ள முடிவுகளைத் தரத் தவறிவிட்டன.

பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காண்பதில் தோல்வி

பல மனிதப் புதைகுழி தளங்களில் இருந்து எலும்புக்கூடுகள் மற்றும் உயிரியல் மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்ட போதிலும், பின்வருவனவற்றில் வெளிப்படைத் தன்மை இல்லை:

• டி.என்.ஏ (DNA) சோதனை நடைமுறைகள்
• அடையாளங் காணலுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் டி.என்.ஏ தரவுத் தளங்கள் (DNA Databank)
• உயிரியல் உறவினர்களுடன் ஒப்பிடும் செயல்முறைகள்
• தடயவியல் கண்டுபிடிப்புகளின் வெளியீடு
• பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணல்
• சான்றுகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் சங்கிலித் தொடர் பாதுகாப்பு (Chain of custody)

பிரித்தானிய தமிழர் பேரவையும் (BTF) காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்களும் டி.என்.ஏ பரிசோதனை மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காண்பது தொடர்பான தகவல்களைப் பலமுறை கோரியுள்ளனர். எவ்வாறாயினும், முடிவுகளின் விரிவான பொது வெளிப்படுத்தலோ அல்லது வடக்கு–கிழக்கு முழுவதும் உள்ள இரத்த உறவினர்களுடன் உடல் பாகங்களை ஒப்பிடுவதற்கான முறையான திட்டத்திற்கான ஆதாரங்களோ இல்லை.

நம்பகமான மற்றும் வெளிப்படையான அடையாளங் காணல் செயல்முறை இல்லாமல், குடும்பங்கள் தொடர்ந்து நிச்சயமற்ற நிலையில் தவிக்கின்றன மற்றும் அவர்களுக்கான நீதி மறுக்கப்படுகிறது.

ஒரு சுயாதீன சர்வதேச டி.என்.ஏ (DNA) தரவு வங்கியின் தேவை

இலங்கையில் மனிதப் புதைகுழிகளில் இருந்து மீட்கப்பட்ட பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காண்பதில் உள்ள ஒரு முக்கிய தடை, நம்பகமான மற்றும் சர்வதேச மேற்பார்வையின் கீழ் இயங்கும் டி.என்.ஏ அடையாளங் காணல் பொறிமுறை இல்லாமை ஆகும்.

சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தடயவியல் நிறுவனங்களின் மேற்பார்வையின் கீழ் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் அல்லது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் உறுப்பு நாடு ஒன்றில் ஒரு சுயாதீனமான டி.என்.ஏ தரவு வங்கி (DNA Databank) நிறுவப்பட வேண்டும்.

தசாப்த காலத் தோல்வியுற்ற விசாரணைகள் மற்றும் தண்டனையில் இருந்து விலக்கு அளிக்கும் (Impunity) உள்நாட்டு நடைமுறைகள் காரணமாக, உள்நாட்டு செயல்முறைகளில் சிறிதும் நம்பிக்கையற்ற பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு இத்தகைய பொறிமுறையானது நம்பிக்கையை அளிக்கும்.

இந்த டி.என்.ஏ தரவு வங்கி பின்வருவனவற்றைச் செய்ய வேண்டும்:

1. இலங்கையிலும் உலகளாவிய தமிழ் புலம்பெயர் சமூகத்திலும் வாழும் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உயிரியல் உறவினர்களிடமிருந்து (Biological relatives) தன்னார்வ டி.என்.ஏ குறிப்பு மாதிரிகளைச் சேகரித்தல்.
2. சான்றுகளைச் சேகரித்தல், சேமித்தல் மற்றும் பாதுகாப்பிற்கான சர்வதேச அளவில் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட தரங்களைப் பேணுதல்.
3. இலங்கையில் உள்ள அனைத்து மனிதப் புதைகுழி தளங்களிலிருந்தும் மீட்கப்பட்ட மனித உடற்பாகங்களுடன் டி.என்.ஏ ஒப்பீட்டை எளிதாக்குதல்.
4. சர்வதேச தடயவியல் நிபுணர்கள் மற்றும் குடும்பப் பிரதிநிதிகள் இந்தச் செயல்முறையைக் கண்காணிக்க அனுமதித்தல்.
5. சேகரிக்கப்பட்ட மாதிரிகளின் எண்ணிக்கை, அடையாளம் காணப்பட்ட பொருத்தங்கள் மற்றும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பற்றிய காலமுறை அறிக்கைகளை வெளியிடுதல்.
6. அடையாளம் காணப்பட்ட  உடற்பாகங்கள் கண்ணியத்துடனும் முறையான ஆவணங்களுடனும் குடும்பத்தினரிடம் ஒப்படைக்கப்படுவதை உறுதி செய்தல்.

ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் ஐரோப்பாவில் கணிசமான தமிழ் புலம்பெயர் மக்கள் வாழ்ந்து வருவதைக் கருத்தில் கொண்டு, இத்தகைய தரவு வங்கியானது பரந்த பங்களிப்பைச் சாத்தியமாக்கும் மற்றும் இலங்கையில் வசிக்காத உறவினர்களைக் கொண்ட பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காண்பதற்கான வாய்ப்பை கணிசமாக மேம்படுத்தும்.

இப் பொறிமுறையானது எதிர்கால சர்வதேச பொறுப்புக்கூறல் செயல்முறைகளுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும், மற்றும் பொஸ்னியா, கொசோவோ, அர்ஜென்டினா மற்றும் பிற போருக்குப் பிந்தைய சூழல்களில் நிறுவப்பட்ட தடயவியல் அடையாளங் காணல் திட்டங்களிலிருந்து பெறப்பட்ட பாடங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

செயற்கைக்கோள் மற்றும் தொலை உணர்வு பகுப்பாய்வு (Satellite and Remote Sensing Analysis)

நவீன தடயவியல் விசாரணைகள் மனிதப் புதைகுழிகள் மற்றும் கொடூரமான குற்றங்கள் தொடர்பான சான்றுகளை அடையாளம் காணவும், கண்காணிக்கவும் மற்றும் பாதுகாக்கவும் செயற்கைக் கோள் படங்கள், வான்வழி புகைப்படங்கள் மற்றும் புவிசார் நுண்ணறிவை (Geospatial intelligence) அதிகளவில் நம்பியுள்ளன.

ஒரு சுயாதீனமான சர்வதேச குழு, மோதல் காலம் மற்றும் போருக்குப் பிந்தைய உடனடி ஆண்டுகளில் அடையாளம் காணப்பட்ட மற்றும் சந்தேகிக்கப்படும் அனைத்து மனிதப் புதைகுழி இடங்களையும் உள்ளடக்கிய வரலாற்று செயற்கைக் கோள் படங்களின் விரிவான பகுப்பாய்வை நடத்த வேண்டும்.

இந்த பகுப்பாய்வு பின்வருவனவற்றைச் செய்ய வேண்டும்:

• மோதல் காலம் மற்றும் போருக்குப் பிந்தைய உடனடி ஆண்டுகளின் செயற்கைக் கோள் படங்களை ஆய்வு செய்தல்.
• அகழ்வாராய்ச்சி நடவடிக்கைகள், மண் சிதைவு (soil disturbance) மற்றும் ரகசியமாக புதைக்கப்பட்ட இடங்களுக்கான சான்றுகளை அடையாளம் காணல்.
• இராணுவ முகாம்கள், தடுப்பு முகாம்கள் மற்றும் மோதல் வலயங்களைச் சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பு மற்றும் நிலப் பயன்பாட்டின் மாற்றங்களைத் தீர்மானித்தல்.
• செயற்கைக்கோள் கண்டுபிடிப்புகளை சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள், இராணுவ நகர்வுகள் மற்றும் காணாமல் போனோர் பதிவுகளுடன் தொடர்புபடுத்துதல்.
• எதிர்கால நீதித்துறை நடவடிக்கைகளுக்காக புவிசார் சான்றுகளைப் பாதுகாத்தல்.
• இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படாத கூடுதல் புதைகுழிகளை அடையாளம் காண உதவுதல்.

போர்க் குற்றங்கள், மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் இனவழிப்பு சம்பந்தப்பட்ட சர்வதேச விசாரணைகளில் செயற்கைக் கோள் சான்றுகள் வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன, மேலும் அவை இலங்கையின் மனிதப் புதைகுழிகள் மீதான எந்தவொரு நம்பகமான விசாரணையிலும் ஒரு அங்கமாக இருக்க வேண்டும்.

அடையாளம் காணப்பட்ட மனிதப் புதைகுழிகளை உடனடியாக அகழ்வாராய்ச்சி செய்தல்

சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள், உள்ளூர் அறிவு மற்றும் முந்தைய விசாரணைகள் மூலம் அடையாளம் காணப்பட்ட பல இடங்கள் இன்னும் அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்படாமலோ அல்லது போதுமான அளவு விசாரிக்கப்படாமலோ உள்ளன.

அடையாளம் காணப்பட்ட மற்றும் சந்தேகிக்கப்படும் அனைத்து மனிதப் புதைகுழி தளங்களையும் உடனடியாக தடயவியல் மதிப்பீடு மற்றும் அகழ்வாராய்ச்சி செய்ய சர்வதேச சமூகம் அழைப்பு விடுக்க வேண்டும், இதில் பின்வருவன அடங்கும்:

• மண்டைதீவு
• செம்மணி
• கொக்குத்தொடுவாய்
• மன்னார்
• முல்லைத்தீவு
• பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள், சாட்சிகள் மற்றும் மனித உரிமை அமைப்புகளால் அடையாளம் காணப்பட்ட கூடுதல் இடங்கள்.

அனைத்து அகழ்வாராய்ச்சிகளும் சர்வதேச தடயவியல் தரநிர்ணயப்படி, சுயாதீன சர்வதேச அவதானிப்பின் கீழும் நடத்தப்பட வேண்டும்.

இத்தகைய அகழ்வாராய்ச்சிகளின் நோக்கங்கள் பின்வருமாறு இருக்க வேண்டும்:

• மனித உடற்பாகங்களை மீட்டெடுத்தல் மற்றும் பாதுகாத்தல்.
• தடயவியல் மற்றும் டி.என்.ஏ பகுப்பாய்வு மூலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணல்.
• சாத்தியமான இடங்களில் மரணத்திற்கான காரணம் மற்றும் முறையைத் தீர்மானித்தல்.
• எதிர்கால குற்றவியல் நடவடிக்கைகளுக்காக ஆதாரங்களைச் சேகரித்து பாதுகாத்தல்.
• வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்படுதல், நீதிமன்றத்திற்கு புறம்பான மரண தண்டனைகள் மற்றும் பிற சர்வதேச குற்றங்களின் வடிவங்களை ஆவணப்படுத்துதல்.

பொறுப்புக்கூறல் இல்லாமை

மனிதப் புதைகுழிகள் கண்டுபிடிக்கப்படும் போது, பின்வருவனவற்றை அடையாளம் காணக் கூடிய குற்றவியல் விசாரணைகள் தொடங்கப்பட வேண்டும்:

• நேரடியாக குற்றமிழைத்தவர்கள்.
• குற்றங்களுக்கு உத்தரவிட்டவர்கள், வசதி செய்துகொடுத்தவர்கள் அல்லது மறைத்தவர்கள்.
• இராணுவ மற்றும் அரசியல் கட்டளைத் தொடர்கள் (Chains of command).
• நிறுவனப் பொறுப்பு (Institutional responsibility).
• அரசுப் பொறுப்பு (State responsibility).
• கட்டளைப் பொறுப்பு (Command responsibility).

அதற்குப் பதிலாக, இலங்கை நீண்ட காலமாக தண்டனையிலிருந்து விலக்கு அளிக்கும் ஒரு வழிமுறையையே வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

இதுவரை:

• இந்த மனிதப் புதைகுழிகளில் உள்ள மரணங்களுக்குப் பொறுப்பானவர்களை எந்தவொரு விரிவான நீதித்துறை செயல்முறையும் தீர்மானிக்கவில்லை.
• பெரும்பாலான மனிதப் புதைகுழி விசாரணைகளில் இருந்து அர்த்தமுள்ள எந்தவொரு வழக்குகளும் தொடரப்படவில்லை.
• சுயாதீன நீதித்துறை வழிமுறைகள் மூலம் எந்தவொரு கட்டளைப் பொறுப்பும் ஆராயப்படவில்லை.
• குடும்பங்களுக்கு உண்மை, நீதி மற்றும் இழப்பீடுகள் தொடர்ந்து மறுக்கப்பட்டு வருகின்றன.

மனிதப் புதைகுழிகள் என்பவை போர்க் குற்றங்கள், மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் இனவழிப்பு செயல்கள் தொடர்பான சான்றுகளைக் கொண்டிருக்கக் கூடிய சாத்தியமான குற்றக் காட்சிகளாகும். எனவே, விசாரணைகள் எச்சங்களை மீட்பதற்கும் அப்பால் அனைத்து மட்டங்களிலும் பொறுப்புக்கூறலை நாட வேண்டும்.

சர்வதேச தடயவியல் மற்றும் விசாரணை உதவிகளை நிராகரித்தல்

பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள், சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் சர்வதேச மனித உரிமை வல்லுநர்கள் பின்வருவனவற்றைத் தொடர்ந்து கோரி வருகின்றனர்:

• சுயாதீன சர்வதேச தடயவியல் நிபுணர்கள்.
• அகழ்வாராய்ச்சிகளின் சர்வதேச கண்காணிப்பு.
• சர்வதேச புலனாய்வாளர்களின் பங்களிப்பு.
• சான்றுகளைப் பாதுகாப்பதில் ஐநா–வின் ஈடுபாடு.
• அடையாளங் காணல் செயல்முறைகளின் சர்வதேச மேற்பார்வை.

இக் கோரிக்கைகள் விடுக்கப்பட்ட போதிலும், இலங்கை அரசாங்கம் முழுமையான சுயாதீனமான சர்வதேச விசாரணைப் பொறிமுறையை நிறுவுவதற்கான விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தவில்லை. சான்றுகள் மற்றும் குற்றக் காட்சிகளை ஆராய்வதில் சர்வதேச தடயவியல் பங்களிப்பிற்கும் சுயாதீன சர்வதேச புலனாய்வாளர்களுக்கும் பயனுள்ள பாத்திரம் வழங்கப்படவில்லை.

இந்த வெளிப்படைத்தன்மையின்மை உள்நாட்டு செயல்முறைகள் மீதான நம்பிக்கையை கணிசமாக சீர்குலைத்துள்ளது.

குடும்பங்களின் உரிமைகள்

சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்களுக்கு பின்வரும் உரிமைகள் உள்ளன:

• தங்களது அன்புக்குரியவர்களின் நிலை குறித்த உண்மையை அறிந்து கொள்ளுதல்.
• விசாரணைகள் குறித்த தகவல்களைப் பெறுதல்.
• விசாரணைச் செயல்முறைகளில் பங்கேற்றல்.
• நீதி மற்றும் பயனுள்ள தீர்வுகளைப் பெறுதல்.
• இழப்பீடுகளைப் பெறுதல்.
• உடற்பாகங்கள்  மீட்டெடுத்தல் மற்றும் அடையாளம் காணுதல்.

பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணவும், விசாரணை முடிவுகளை வெளிப்படுத்தவும் தொடர்ந்து தவறி வருகின்றமையானது இந்த உரிமைகளைத் தொடர்ந்து மறுப்பதாக அமைகிறது.

பரிந்துரைகள்

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவை உள்ளிட்ட சர்வதேச சமூகம் அவசரமாக பின்வருவனவற்றிற்கு அழைப்பு விடுக்க வேண்டும்:

1. இலங்கையில் மனிதப் புதைகுழிகள் மற்றும் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் குறித்து விசாரிப்பதற்கான ஒரு சுயாதீன சர்வதேச விசாரணைப் பொறிமுறை.
2. ஐக்கிய இராச்சியத்தில் அல்லது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் உறுப்பு நாடு ஒன்றில் சர்வதேச மேற்பார்வையிலான டி.என்.ஏ தரவு வங்கியை நிறுவுதல்.
3. இலங்கையிலும் உலகளாவிய தமிழ் புலம்பெயர் சமூகத்திலும் உள்ள காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்களிடமிருந்து டி.என்.ஏ sanru மாதிரிகளைச் சேகரித்தல்.
4. அடையாளம் காணப்பட்ட அனைத்து மனிதப் புதைகுழி தளங்களுக்கும் சர்வதேச தடயவியல் நிபுணர்களை உடனடியாக அனுப்புதல்.
5. மோதல் காலம் மற்றும் மோதலுக்குப் பிந்தைய காலங்களில் அறியப்பட்ட மற்றும் சந்தேகிக்கப்படும் அனைத்து மனிதப் புதைகுழி இடங்களின் விரிவான செயற்கைக் கோள் படங்கள் மற்றும் புவிசார் பகுப்பாய்வு.
6. மண்டைதீவு மற்றும் சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள் மற்றும் தடயவியல் சான்றுகள் மூலம் அடையாளம் காணப்பட்ட பிற இடங்கள் உட்பட, அடையாளம் காணப்பட்ட தளங்களை உடனடியாக அகழ்வாராய்ச்சி செய்தல்.
7. சுயாதீன தடயவியல் பகுப்பாய்வு மற்றும் டி.என்.ஏ ஒப்பீட்டு முடிவுகளை வெளியிடுதல்.
8. அனைத்து தடயவியல் சான்றுகளையும் குற்றக் காட்சிகளையும் பாதுகாத்தல்.
9. விசாரணைச் செயல்முறைகள் முழுவதும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களின் முழுமையான பங்களிப்பு.
10. கட்டளைப் பொறுப்பு, நிறுவனப் பொறுப்பு மற்றும் அரசப் பொறுப்பு ஆகியவற்றை விசாரித்தல்.
11. எதிர்கால சர்வதேச பொறுப்புக்கூறல் வழிமுறைகளுக்காக ஆதாரங்களைப் பாதுகாத்தல்.
12. அகழ்வாராய்ச்சி முன்னேற்றம், தடயவியல் கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணல் குறித்து வழக்கமான பொது அறிக்கையிடல்.
13. பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு மீண்டும் இக் குற்றங்கள் நிகழாது என்பதற்கான உத்தரவாதங்கள் மற்றும் பயனுள்ள தீர்வுகள்.

முடிவுரை

இலங்கையின் வடக்கு–கிழக்கு எங்கும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மனிதப் புதைகுழிகள் வெறும் தொல்பொருள் கண்டுபிடிப்புகள் அல்ல; அவை உலகின் மிகப் பெரிய தீர்க்கப்படாத காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் நெருக்கடிகளில் ஒன்றுடன் தொடர்புடைய குற்றக் காட்சிகளாகும்.

வெளிப்படையான அடையாளங் காணல், பொறுப்புக்கூறல் அல்லது நீதி இன்றி எலும்புக்கூடுகளை மீட்பது மட்டும் பாதிக்கப்பட்டவர்களினதும் அவர்தம் குடும்பத்தினரினதும் உரிமைகளைப் பூர்த்தி செய்யாது. அர்த்தமுள்ள சர்வதேச தடயவியல் மற்றும் புலனாய்வு ஈடுபாட்டை அனுமதிக்கத் தொடர்ந்து மறுப்பது உள்நாட்டு செயல்முறைகள் மீதான நம்பிக்கையை மேலும் சிதைத்துள்ளது.

உண்மை, நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவற்றிற்கு உடல்களைத் தோண்டியெடுப்பதற்கும் மேலான நடவடிக்கைகள் தேவைப்படுகின்றன. அவற்றுக்கு சுயாதீன விசாரணைகள், சர்வதேச தடயவியல் நிபுணத்துவம், செயற்கைக் கோள் பட பகுப்பாய்வு, டி.என்.ஏ அடையாளங் காணல், சான்றுகளைப் பாதுகாத்தல், குற்றவாளிகளைத் தண்டித்தல் மற்றும் கட்டளைப் பொறுப்பை ஆராய்தல் ஆகியவை அவசியமாகும்.

ஐக்கிய இராச்சியத்தில் அல்லது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் ஒரு சுயாதீனமான டி.என்.ஏ தரவு வங்கியை நிறுவுதல், வரலாற்று செயற்கைக்கோள் படங்களின் முறையான பகுப்பாய்வு மற்றும் மண்டைதீவு போன்ற அடையாளம் காணப்பட்ட மனிதப் புதைகுழி தளங்களை உடனடியாக அகழ்வாராய்ச்சி செய்தல் ஆகியன உண்மையை வெளிக்கொணரவும், பாதிக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணவும், ஆதாரங்களைப் பாதுகாக்கவும் மற்றும் நீதியை வழங்கவும் அவசியமான படிகளாகும்.

இத்தகைய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படாவிட்டால், இலங்கையின் மனிதப் புதைகுழி விசாரணைகள், காணாமல் ஆக்கப்பட்ட பல்லாயிரக்கணக்கான தமிழர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கும் உண்மை, நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை நோக்கிய பாதையாக அமைவதற்குப் பதிலாக, தண்டனையிலிருந்து விலக்கு அளிக்கும் நீண்ட வரலாற்றின் மற்றொரு அத்தியாயமாக மாறும் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளன.

வடக்கு-கிழக்கில் மனிதப் புதைகுழிகள் – நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலைத் தொடர்ந்து மறுத்தல்

The discovery of numerous mass graves across the North-East, including Chemmani, Mandaitivu, Mannar, Kokkuthoduvai and other locations, has provided compelling physical evidence that demands independent forensic investigation and judicial accountability. Despite the discovery of skeletal remains, personal belongings and other forensic evidence, the Government of Sri Lanka has failed to establish a transparent and credible process to identify victims, prosecute perpetrators, or determine command responsibility.

Families of the victims of enforced disappearance continue to be denied their fundamental right to know the fate and whereabouts of their loved ones are.

The absence of transparent DNA identification processes, the failure to permit meaningful international forensic participation, and the continued resistance to international independent investigations have deepened concerns that evidence relating to some of the gravest crimes committed during the conflict are in peril of being lost, concealed, or remain unexamined.

Background

For decades, Tamil families in the North-East have searched for answers regarding relatives who were arrested, abducted, surrendered to state authorities, or disappeared during military operations.

The issue of enforced disappearances remains one of the most serious unresolved human rights concerns in Sri Lanka. Numerous mass grave sites have been discovered throughout the country, particularly in the Tamil homeland of the North-East. These sites represent potential crime scenes linked to enforced disappearances, extrajudicial executions, war crimes, crimes against humanity and acts of genocide.

The continuing failure to investigate these sites in accordance with international standards has denied victims and their family’s access to truth, justice and accountability.

The Chemmani Mass Grave and Other Sites

The Chemmani mass grave in Jaffna first came to international attention in 1999 following testimony by a Sri Lankan soldier who alleged that hundreds of bodies had been buried in the area. Nevertheless, Sri Lankan State abandoned the exposure of human remains after exhuming 15 skeletons at that time.

Accidental exposure of human skeletons during an excavation for a construction works in Chemmani in February 2025 has discovered several humans-remains and the continuing discovery has reached at least 421 to date, of which 407 have been exhumed. Most of the bodies were reportedly buried completely stripped of clothing, but investigations have failed to deliver meaningful accountability. These skeletal remains include families with children and infants. According to reports from the excavation process, preliminary forensic assessments suggest that approximately one in ten of the remains may belong to a child. Personal belongings, including school bags, toys, feeding bottles, clothing and jewellery, have also been recovered.

These discoveries have renewed calls for comprehensive forensic investigations and accountability regarding the circumstances surrounding the burials.

Table: Mass-Grave Sites in Sri Lanka (North & East)

Chemmani is not an isolated case. Other mass grave sites discovered across the North-East and elsewhere in Sri Lanka include:

• Sathosa Site, Mannar
• Kokkuthoduvai Mass Grave
• Mandaitivu
• Additional burial sites identified through witness testimony, local knowledge, development projects and previous investigations

Despite these discoveries, most investigations have stalled, been delayed, or failed to produce meaningful outcomes.

Failure to Identify Victims

Although skeletal remains and biological samples have been collected from several mass grave sites, there remains little transparency regarding:

• DNA testing procedures
• DNA databases used for identification
• Matching processes with biological relatives
• Publication of forensic findings
• Identification of victims
• Preservation and chain of custody of evidence

British Tamils Forum and Families of the disappeared have repeatedly requested information regarding DNA testing and victim identification. However, there has been no comprehensive public disclosure of results, nor evidence of a systematic programme to match remains with blood relatives across the North-East.

Without a credible and transparent identification process, families remain trapped in uncertainty and denied closure.

The Need for an Independent International DNA Databank

A central obstacle to identifying victims recovered from mass graves in Sri Lanka is the absence of a trusted and internationally supervised DNA identification mechanism.

An independent DNA databank should be established in the United Kingdom or a member state of the European Union under the supervision of internationally recognised forensic institutions.

Such a mechanism would provide confidence to victims’ families who have little trust in domestic processes due to decades of failed investigations and impunity.

The DNA databank should:

• Collect voluntary DNA reference samples from biological relatives of the disappeared residing in Sri Lanka and throughout the global Tamil diaspora.
• Maintain internationally accepted standards of evidence collection, storage and chain of custody.
• Facilitate DNA matching with human remains recovered from all mass grave sites in Sri Lanka.
• Allow international forensic experts and family representatives to monitor the process.
• Publish periodic reports on the number of samples collected, matches identified and victims confirmed.
• Ensure that identified remains are returned to families with dignity and proper documentation.

Given the significant Tamil diaspora population in the United Kingdom and Europe, such a databank would enable broader participation and substantially improve the possibility of identifying victims whose relatives no longer reside in Sri Lanka. 

This mechanism should be linked to future international accountability processes and draw upon lessons learned from forensic identification programmes established in Bosnia, Kosovo, Argentina and other post-conflict contexts.

Satellite and Remote Sensing Analysis

Modern forensic investigations increasingly rely upon satellite imagery, aerial photography and geospatial intelligence to identify, monitor and preserve evidence relating to mass graves and atrocity crimes.

An independent international team should conduct a comprehensive analysis of historical satellite imagery covering all identified and suspected mass grave locations during the conflict period and immediate post-war years.

This analysis should:

• Examine satellite imagery from the conflict period and immediate post-conflict years.
• Identify evidence of excavation activities, earth disturbances and possible clandestine burial sites.
• Determine changes in terrain and land use around military installations, detention centres and conflict zones.
• Correlate satellite findings with witness testimonies, military movements and disappearance records.
• Preserve geospatial evidence for future judicial proceedings.
• Assist in identifying additional undiscovered burial locations.

Satellite evidence has been successfully used in international investigations involving war crimes, crimes against humanity and genocide and should form an integral component of any credible investigation into Sri Lanka’s mass graves.

Immediate Excavation of Identified Mass Grave Sites

Numerous locations identified through witness testimony, local knowledge and previous investigations remain unexcavated or inadequately investigated.

The international community should call for the immediate forensic assessment and excavation of all identified and suspected mass grave sites, including:

• Mandaitivu
• Chemmani
• Kokkuthoduvai
• Mannar
• Mullaitivu 
• Additional locations identified by victims’ families, witnesses and human rights organisations

All excavations should be conducted according to international forensic standards and under independent international observation.

The objectives of such excavations should include:

• Recovery and preservation of human remain.
• Identification of victims through forensic and DNA analysis.
• Determination of cause and manner of death where possible.
• Collection and preservation of evidence for future criminal proceedings.
• Documentation of patterns of enforced disappearances, extrajudicial executions and other international crimes.

Lack of Accountability

The discovery of mass graves should trigger criminal investigations capable of identifying:

• Direct perpetrators.
• Those who ordered, facilitated or concealed crimes.
• Military and political chains of command.
• Institutional responsibility.
• State responsibility.
• Command responsibility.

Instead, Sri Lanka has demonstrated a longstanding pattern of impunity.

To date:

• No comprehensive judicial process has established responsibility for the deaths represented in these mass graves.
• No meaningful prosecutions have resulted from most mass grave investigations.
• No command responsibility has been examined through independent judicial mechanisms.
• Families continue to be denied truth, justice and reparations.

Mass graves are potential crime scenes that may contain evidence relating to war crimes, crimes against humanity and acts of genocide. Consequently, investigations must extend beyond the recovery of remains and seek accountability at all levels.

Rejection of International Forensic and Investigative Assistance

Families of victims, civil society organisations and international human rights experts have consistently called for:

• Independent international forensic experts.
• International monitoring of excavations.
• Participation of international investigators.
• UN involvement in evidence preservation.
• International oversight of identification processes.

Despite these calls, the Government of Sri Lanka has not demonstrated a willingness to establish a fully independent international investigative mechanism. International forensic participation and independent international investigators have not been granted an effective role in examining evidence and crime scenes.

This lack of transparency has significantly undermined confidence in domestic processes.

The Rights of Families

Under international law, families of the disappeared have the right to:

• Know the truth regarding the fate of their loved ones.
• Receive information concerning investigations.
• Participate in investigative processes.
• Obtain justice and effective remedies.
• Receive reparations.
• Recover and identify remains.

The continuing failure to identify victims and disclose investigative findings constitutes an ongoing denial of these rights.

Recommendations

The international community, including the United Nations Human Rights Council, should urgently call for:

1. An independent international investigative mechanism for mass graves and enforced disappearances in Sri Lanka.
2. The establishment of an internationally supervised DNA databank in the United Kingdom or a member state of the European Union.
3. Collection of DNA reference samples from relatives of the disappeared in Sri Lanka and throughout the global Tamil diaspora.
4. Immediate deployment of international forensic experts to all identified mass grave sites.
5. Comprehensive satellite imagery and geospatial analysis of all known and suspected mass grave locations during the conflict and post-conflict periods.
6. Immediate excavation of identified sites, including Mandaitivu and other locations identified through witness testimony and forensic evidence.
7. Independent forensic analysis and publication of DNA matching results.
8. Protection and preservation of all forensic evidence and crime scenes.
9. Full participation of victims’ families throughout investigative processes.
10. Investigation of command responsibility, institutional responsibility and state responsibility.
11. Preservation of evidence for future international accountability mechanisms.
12. Regular public reporting on excavation progress, forensic findings and victim identification.
13. Guarantees of non-recurrence and effective remedies for affected families.

Conclusion

The mass graves discovered throughout the North-East of Sri Lanka represent more than archaeological findings; they are the potential crime scenes connected to one of the world’s largest unresolved disappearance crises.

The recovery of skeletal remains without transparent identification, accountability or justice cannot satisfy the rights of victims and their families. The continued refusal to permit meaningful international forensic and investigative involvement has further undermined confidence in domestic processes.

Truth, justice and accountability require more than exhumations. They require independent investigations, international forensic expertise, satellite imagery analysis, DNA identification, preservation of evidence, prosecution of perpetrators and examination of command responsibility.

The establishment of an independent DNA databank in the United Kingdom or the European Union, the systematic analysis of historical satellite imagery, and the immediate excavation of identified mass grave sites such as Mandaitivu are essential steps towards uncovering the truth, identifying victims, preserving evidence and delivering justice.

Without these measures, Sri Lanka’s mass grave investigations risk of becoming another chapter in a long history of impunity rather than a pathway towards truth, justice and accountability for thousands of disappeared Tamils and their families.

Mass Graves in the North-East of Sri Lanka – The Continuing Denial of Truth, Justice and Accountability

சமூக நீதி, மனிதநேயம், சமத்துவம் உள்ளிட்ட பல புரட்சிகர சிந்தனைகளை தனது படைப்புகளின் ஊடாக தமிழ் மக்களிடையே விதைத்தவர் அவர். மகாகவி பாரதி தனது கவிதைகளால் புதுமையையும் முன்னோக்கிய சிந்தனைகளையும் மக்களிடம் கொண்டு சென்றதைப் போல, இயக்குநர் பாரதிராஜா தனது திரைப் படங்களின் வழியே அவற்றை ஜனரஞ்சகமாகவும் ஆழமாகவும் மக்களின் மனங்களில் பதித்தார். கலைக்குள் கருத்தியலையும், கருத்தியலுக்குள் மனித உணர்வுகளையும் இணைத்து மக்களிடம் கொண்டு சென்ற அபூர்வ ஆளுமை அவர்.

2009 ஆம் ஆண்டு ஈழத் தமிழர் இன அழிப்பின் உச்ச கட்டத்தில், தமிழ் மக்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த மனிதாபிமான உணர்வுடன் அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் பலரும் அறிந்தவை. ஈழத் தமிழ் மக்கள் மீது அவர் கொண்டிருந்த நேசமும் பற்றும் வெறும் அரசியல் நிலைப்பாடாக அல்ல; அது அவரது உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழுந்த உணர்வாகும். அவருடன் நெருக்கமாக பழகி உரையாடிய தருணங்களில் அந்த உணர்வின் ஆழத்தை நாம் உணர்ந்த போது, கலைஞராக மட்டுமல்லாமல் மனிதராகவும் அவர் மீது எமக்கு அளவற்ற மதிப்பும் ஈர்ப்பும் ஏற்பட்டது.

இங்கிலாந்தில் நாம் அவரை அழைத்துச் சென்ற பல இடங்களில், தமிழ் மக்களின் துயரங்களையும் எதிர்காலம் பற்றியும் அவர் திறந்த மனதுடன் உரையாடினார். தமிழ் மக்களின் விடுதலைக்கான போராட்டம் தொடர வேண்டும் என்ற உறுதியுடனும், அர்ப்பணிப்புடனும் செயல்படுபவர்களையும் பார்த்த போது அவர் உணர்ச்சி வசப்பட்ட தருணங்களும் மறக்க முடியாதவை.

இன்று அவர் உடலால் எம்மிடமிருந்து பிரிந்திருக்கலாம். ஆனால் அவர் விதைத்த சிந்தனைகளும், உருவாக்கிய கலை மரபும், ஊக்கமளித்த தலைமுறைகளும் தொடர்ந்து வாழ்கின்றன. தமிழ் திரைப்பட உலகில் அவர் உருவாக்கிய புதிய மொழியும், அவர் தாக்கம் செலுத்திய எண்ணற்ற படைப்பாளிகளும், அவர் விட்டுச் சென்ற கலைச் செல்வங்களும் பாரதிராஜா என்ற கலைஞன் மரணத்தை வென்று சாகாவரம் பெற்றவர் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

அவரது படைப்புகள் காலத்தைக் கடந்து பேசும்; அவரது நினைவு தலைமுறைகளைத் தாண்டி வாழும்.

பாரதிராஜா என்னும் அற்புதமான கலைஞன் எம்மை விட்டுப் பிரிந்து விட்டார் Fn1

Today marks the 45th anniversary of the burning of the Jaffna Public Library—one of the most devastating acts of cultural destruction in Sri Lanka’s history and a deeply painful chapter in the collective memory of the Tamil people.

The Tamil people have long placed profound value on education, research, and the preservation of knowledge. Across the Tamil homeland, libraries were established not only in major towns and cities but also in villages, reflecting a deeply rooted cultural commitment to learning and intellectual advancement.

The Jaffna Public Library stood as one of South Asia’s most distinguished libraries. It housed nearly 97,000 volumes, including rare books, historical records, newspapers, palm-leaf manuscripts, and invaluable literary and cultural archives. It was not merely a public institution—it was a symbol of the intellectual, cultural, and historical heritage of the Tamil people. The destruction of the library was therefore not simply an attack on a building; it was a deliberate assault on Tamil identity, historical memory, and cultural heritage.

The burning of the library took place on 1 June 1981, during a period of escalating violence in Jaffna in the lead-up to the District Development Council (DDC) elections. Following a shooting incident at a TULF election rally in Nachchimaar Koviladi on 31 May, police and paramilitaries went amok, initiating a three-day pogrom. The head office of the TULF party and the residence of Jaffna MP V. Yogeswaran were destroyed, and four people were pulled from their homes and killed at random.

This formed part of a wider pattern of state-sponsored violence over several days in late May and early June 1981, during which homes, businesses, a Hindu temple, and the offices and printing press of the Eelanaadu newspaper were attacked and destroyed. Tamil cultural and religious statues were also vandalised or defaced.

Numerous accounts and subsequent investigations have concluded that the violence was not spontaneous, but a premeditated act. The library stood in an isolated area in close proximity to the main police station and an army camp. On the night of the attack, during a strict curfew, the library was burned to the ground by Sinhalese mobs brought to Jaffna under the leadership of two UNP government ministers, with the active support, participation, or acquiescence of security personnel stationed only metres away.

Yogendra Duraiswamy, then Government Agent (GA) of Jaffna, urgently requested bowsers of water from the Navy base in Karainagar and the Municipality to extinguish the fire. However, the Municipal Office was closed, the water tower locked, and the city virtually deserted. While a Navy bowser eventually arrived, its capacity was woefully inadequate to douse the roaring fire. No citizens dared to come out that night.

The late Rev. Fr. Dr. Hyacinth Singarayar David, a respected Tamil priest, scholar, and linguist, is remembered with particular sorrow; he reportedly witnessed the flames from his room at St. Patrick’s College and died from shock soon afterwards. Former Jaffna Municipal Commissioner C.V.K. Sivagnanam also recorded how access routes were deliberately blocked to the general public and fire brigades to prevent emergency assistance from reaching the site.

The cruelty of burning thousands of irreplaceable books and manuscripts—including centuries-old palm-leaf documents—was an act of cultural genocide. For many Tamils, it remains one of the clearest examples of systematic efforts to erase Tamil history and heritage.

Kamalika Peris in Lankaweb of 20 September 2021 

Unbeknown who the gunman was, three policemen were killed by unidentified gunmen on 31 May 1981 night at a massive pre District Development Council (DDC) election rally in Nachchimaar Koviladi, held by the Tamil United Liberation Front (TULF), about two hundred police personnel present there went amok and burnt boutiques, shops, houses, cars and ‘commercial establishments’ and these attacks were the worst that the people of Jaffna had experienced so far, reported the media. 

That night, police and paramilitaries began a pogrom that lasted for three days, said Wikipedia. The head office of TULF party was destroyed. The Jaffna MP V. Yogeswaran‘s residence was also destroyed. Four people were pulled from their homes and killed at random. Many business establishments, a Hindu temple and the office of the Eelanaadu, a local newspaper, were also destroyed. Statues of Tamil cultural and religious figures were destroyed or defaced.

Yet, forty-five years later, no individual has been held accountable. As noted in 1982 by Mr. Orville H. Schell, Chairman of the Americas Watch Committee and head of an Amnesty International fact-finding mission to Sri Lanka:

“It is regrettable that the government did not institute an independent investigation to establish responsibility for these killings and take measures against those responsible. Instead, one police officer involved was promoted and emergency legislation was introduced facilitating further killings.”

The absence of accountability remains deeply painful. Like many other grave violations committed against Tamils, the burning of the Jaffna Public Library has become emblematic of a longstanding culture of impunity. The failure to establish truth and justice has further eroded confidence in domestic accountability processes and continues to reinforce the perception that crimes committed against the Tamil people remain protected by state structures.

The Shattered Agreement: From Memorial Plans to Historical Erasure

During peace negotiations in 1994–1995 between the Government of Sri Lanka and the LTTE, there was discussion on preserving the ruins of the destroyed library as a memorial while constructing a modern library nearby. As this was provisionally agreed by both parties, Tamil representatives prepared and submitted architectural plans. That agreement was shattered when the Liberation Tigers lost control of the peninsula and the Sri Lankan government rushed to refurbish the ruined Jaffna Library building and hid all evidence of their genocidal act.

For Tamils worldwide, the burning of the Jaffna Public Library remains a powerful symbol of cultural genocide, historical erasure, and the broader struggle for justice. It demonstrates that whatever political differences Sinhala politicians may have during intra-party rivalries—whether UNP, SLFP, or others—they maintain a united stand in protecting a supremacist agenda that destroys Tamil identity and aspirations.

The BTF, among its many pursuits at the UNHRC, has submitted evidence of “Burning of the Jaffna Public Library” as an important element substantiating with evidence to the ongoing OHCHR’s Sri Lanka Accountability Project (OSLAP).

As we remember this solemn anniversary, we honour the cultural heritage that was lost and reaffirm the importance of preserving collective memory for future generations. The destruction of the Jaffna Public Library is a stark reminder of the urgent need to securely preserve books, manuscripts, historical documents, audiovisual records, archives, evidence, and testimonies across multiple physical and digital locations around the world. 

The British Tamils Forum continues to highlight the burning of the Jaffna Public Library as an important act of cultural genocide requiring justice, accountability, and international recognition. We reiterate our call on the international community to support credible international accountability mechanisms and to ensure that justice is not deferred or denied. 

Forty-five years on, remembrance remains not only an act of commemoration, but a commitment to ensuring that such heinous crimes are neither forgotten nor repeated.

Justice must prevail.

45th ANNIVERSARY REMEMBRANCE OF BURNING OF JAFFNA PUBLIC LIBRARY

This purpose of this strategic initiative sought to bring the issue of Tamil genocide to the forefront of the international community by mobilising and empowering the Tamil community across the United Kingdom. By uniting youth, women, grassroots activists, professionals, and a wide range of Tamil community institutions, the initiative aimed to deliver a clear and powerful appeal to influential global institutions, calling for justice, accountability, and international recognition of the Tamil genocide.

The remembrance commenced with a solemn tribute to the victims of the genocide, including civilians, humanitarian workers, and those heroes sacrificed their life for the freedom of Tamil nation. Floral tributes were laid, while attendees observed moments of silence in memory of those who lost their lives during the massacres at Mullivaikkal. Traditional kanji (porridge), symbolising the enforced starvation endured by Tamil civilians trapped in the war zone during the final phases of the war, was distributed to attendees as part of the vigil.

Throughout the event, the audience and onlookers enthusiastically engaged themselves with Exhibition and Advocacy side-stalls presented by the BTF volunteers, while watching the main stage event. The Exhibition depicted the entrenched pernicious ethnicised cycles of atrocity crimes committed against the Tamil people, in the form of massacres, enforced disappearances, displacement, concentrated militarisation, land appropriation, economic embargo and cultural & structural destruction since Sri Lanka’s independence in 1948. Viewers were guided through displays containing photographs, historical documentation, and statistical records outlining the root causes of the conflict and the continuation of declining Tamil population in the island due to the state sponsored land grab and policies perpetuating weakening Tamil population and mass exodus.  Among other things, the name list of the 18 high rank military personnel, who were identified in the OHCHR’s Investigation on Sri Lanka (OISL) published in 2015 was also displayed with their pictures, some of whom are still in service. These contents showcased the economic crisis emanating  from the eternalisation of the conflict against Tamils and unnecessary spending to feed the militarisation process and the state has no political will to resolve the fundamental ethnic issue in the island.

BTF General Secretary Ravi Kumar emphasised the urgent need to empower the Tamil nation by implementing projects to facilitate resettlement, reconstruction, and other strategic investments to strengthen the war-devastated traditional Tamil homeland while strengthening the ongoing global engagements for justice and political rights more strategically. 

A prominently displayed 2.4m x 1.2m digital model village illustrated as part of BTF’s proposed repatriation, reconstruction, and resettlement initiative aimed at rebuilding the Tamil homeland and facilitating the return of displaced Tamils, including refugees currently living in India and internally displaced in the South of Sri Lanka.

Advocacy volunteers also briefed attendees on the importance of political engagement with Members of Parliament. BTF encouraged the attendees to join its grassroots advocacy initiative and support its efforts to engage effectively with respective MPs and the political parties in their constituency.  

BTF’s Human Rights Team explained the role of the UN Office of the High Commissioner for Human Rights Sri Lanka Accountability Project (OSLAP) and the necessity of preserving evidence for future international prosecutions. The war-victim attendees were encouraged to register their contact details and contribute to the OSLAP evidence collection mechanism through documents, photographs, videos, witness accounts, and victims’ testimonies, in order to strengthen the call for the establishment of an international criminal justice mechanism.

During the event, BTF officially launched its new publication titled “Endless Cycles of Commissions of Inquiry in Sri Lanka”, highlighting decades of failed domestic accountability mechanisms and the continued impunity enjoyed by perpetrators of atrocity crimes. Copies of this publication were shared with the participants to help raise awareness among their local political representatives and communities.

Following an extensive process of documentation and verification, the British Tamils Forum displayed a preliminary list of approximately 3,000 Tamil victims who were killed by the Sri Lankan state and affiliated paramilitary groups. The BTF will continue its efforts to review, update, and expand the list as further information becomes available.

This marks the first time that such a substantial body of documented, source-verified information identifying Tamil victims killed by the Sri Lankan state and its paramilitary forces has been made publicly available. The publication forms part of the BTF’s evidence-based global advocacy efforts to advance justice, accountability, and international recognition for the atrocities committed against the Tamil people.

The event featured speeches and solidarity messages from UK parliamentarians, councillors, INGOs, party support organisations, civil society organisations representatives, and Tamil activists, all of whom reiterated strong calls for justice, accountability, demilitarisation, rebuilding the north east, and the recognition of legitimate aspirations of the Tamil people. Speakers stressed the urgent need for international accountability mechanisms, including referrals to the International Court of Justice (ICJ), International Criminal Court (ICC) or the establishment of an ad-hoc international tribunal. Repeated calls were also made for targeted sanctions, travel bans, and asset freezes against Sri Lankan military and political officials perpetrating the war crimes, crimes against humanity, and genocide.

The Rt Hon Dame Theresa Villiers DBE described Mullivaikkal as “one of the worst acts of mass killings since the Second World War,” condemning the shelling of civilians in so-called “No Fire Zones,” attacks on hospitals, and the deliberate targeting of civilians during the final stages of the war. Ms Villiers  stressed that seventeen years after the atrocities, the continued absence of accountability remains a “disgrace,” and called on the international community to transform repeated UN Human Rights Council commitments into concrete action through targeted sanctions, travel bans, asset freezes, demilitarisation of the North-East, repeal of the Prevention of Terrorism Act, and the establishment of a meaningful political settlement guaranteeing Tamil equality, rights, and participation in governance.

Luke Taylor MP stressed that the United Kingdom must pursue a “values-based foreign policy” rather than remain silent in the face of injustice. He condemned the indiscriminate killing of Tamil civilians and warned against the rise of ethnic nationalism and authoritarianism globally, drawing parallels with the continued treatment of Tamils in Sri Lanka. He called for the urgent implementation of UN Human Rights Council Resolutions 46/1, 51/1, and 57/1, accountability for war crimes and crimes against humanity, the demilitarisation of the North and East, and the development of a federal constitutional framework recognising the Tamil people’s right to self-determination.

Seamus Logan MP of the Scottish National Party (SNP) reaffirmed his support for the Tamil people’s right to self-determination and highlighted the long-term impact of war, state-sponsored colonisation, unequal economic development, and displacement on Tamil communities. He noted that over 200,000 Tamils remain internally displaced while more than one million Tamils were forced to flee abroad, including approximately 100,000 refugees in India who continue to live without secure status. Logan called for the establishment of an international criminal justice mechanism for Sri Lanka, legal action under universal jurisdiction principles, sanctions against perpetrators of war crimes and genocide, and economic assistance packages to support displaced Tamil communities.

MP Jo White and Lord John Mann reaffirmed their commitment to continuing advocacy efforts at the United Nations Human Rights Council and pledged to maintain pressure on the British government to ensure the Tamil issue remains on the international agenda. They also announced plans to visit Tamil Nadu and Delhi later this year to strengthen engagement with the Indian government and Tamil communities in India, with a focus on developing stronger economic and social links between Tamil communities across borders.

Martyn Day Member of the Scottish Parliament (MSP) emphasised that the suffering of the Tamil people “must never be forgotten, denied, or erased,” while urging the international community to recognise the Tamil genocide and pursue meaningful accountability through international legal mechanisms. He stressed the importance of ending impunity, recognising the Tamil people’s right to self-determination, and ensuring that displaced Tamils are able to return safely to their traditional homeland with full political and human rights protections.

Emily Darlington MP acknowledged the ongoing grief carried by Tamil families seventeen years after Mullivaikkal and stressed the importance of continuing political pressure to ensure the atrocities are never forgotten. She highlighted the resilience and vibrancy of Tamil communities in the United Kingdom, particularly through Tamil schools, cultural organisations, and youth engagement initiatives, while reaffirming continued parliamentary efforts to advocate for justice, accountability, and peace for affected Tamil families.

Councillor Mohana Manohoran described Mullivaikkal genocidal pogrom is  an enduring  psychological trauma suffered by the Tamil community and urged young Tamils to actively participate in politics, advocacy, legal work, and public service not only to establish justice and accountability for the victims but to establish a permanent political solution for Tamil people to live in peace and harmony with equal rights. She welcomed the UK government’s sanctions against four Sri Lankan perpetrators as an important first step, while stressing that many more individuals remain unaccountable. She further highlighted the importance of the UN OHCHR’s Sri Lanka Accountability Project (OSLAP) in preserving evidence for future prosecutions and encouraged younger generations to continue advancing the struggle for justice and remembrance through political engagement and activism.

BTF Human Rights Deputy Coordinator Sarmila Varatharaj delivered a powerful speech describing Mullivaikkal as a psychotrauma suffered by every Tamil family still waiting for answers regarding loved ones who were killed or disappeared. She argued that the international community’s failure to act in 2009 contributed to the continued global culture of impunity surrounding atrocity crimes. Varatharaj called for immediate demilitarisation of the North-East, international prosecutions, targeted sanctions against perpetrators, and the resettlement of displaced Tamil refugees and internally displaced persons. Addressing younger generations directly, she urged Tamil youth to transform remembrance into sustained political action and advocacy.

Yvonne Schofield of the Sri Lanka Campaign said Mullivaikkal was not simply a tragedy of war, but the result of decades of anti-Tamil racism, impunity, militarisation, and the denial of Tamil political aspirations. Despite this, the Tamil people have not been silenced. Across the North and East of Sri Lanka and throughout the diaspora, they continue to demand truth, justice, accountability, and the right to live with freedom and dignity. Families of the disappeared continue their protests. Survivors continue to speak out, and young people continue to organise. Memory itself has become an act of resistance.

Ms Schofield added that  the international community, including the UK government, has failed to deliver meaningful accountability, while successive Sri Lankan governments have protected alleged perpetrators and intensified repression. There can be no reconciliation without accountability, and no lasting peace built on denial and impunity. She assured to stand with families of the disappeared and survivors, and reaffirm our commitment to justice, demilitarisation, and self-determination. Mullivaikkal lives on in memory.

Pregasen Padayachee of the South Africa based Solidarity Group for Peace and Justice in Sri Lanka (SGPJ) reflected on the limited progress achieved for Tamils in Eelam, noting that while international attention has focused on the UNHRC, war crimes, and genocide, urgent issues such as poverty, land dispossession, and unemployment continue to affect the community. He said geopolitical challenges have also hindered peace, justice, and prosperity for the Tamil people. He said unity would be central to SGPJ’s work in the years ahead and emphasised the importance of working closely with Tamil political parties in the North and East of Sri Lanka and adopting a united approach. He also called for global solidarity in the pursuit of freedom, peace, and justice for Eelam, while paying tribute to those who gave their lives for the cause.

Anuradha Mittal, Oakland Institute (USA) condemned the continued lack of accountability in Sri Lanka, stating that the government continues to act with impunity in the Tamil homeland while families of the disappeared endure years of unanswered grief. By underscoring  the ongoing use of the Prevention of Terrorism Act, militarisation in the North and East, and the systematic erasure of Tamil heritage through land appropriation, renaming of villages, and the destruction of places of worship and cultural traditions, Ms Mittal  called for immediate demilitarisation, accountability for war crimes, crimes against humanity, and genocide, and the safe return and resettlement of Tamil refugees and internally displaced families.

While  urging  the international community to make aid and diplomatic support to Sri Lanka conditional on concrete human rights commitments and a political settlement Anuradha Mittal  said that justice for Tamils is also a test of the international community’s commitment to human rights and international law, and expressed her solidarity with Tamil victims, stressing that there can be no peace without justice.

In general, the speakers and organisers throughout the event reiterated a series of immediate, interim, and long-term actions necessary to achieve justice, accountability, peace, and political stability for the Tamil people in the North-East of the island. Calls were made to strengthen ongoing United Nations accountability processes through the establishment of an international criminal justice mechanism for Sri Lanka, including referral to the ICJ, ICC, or an ad-hoc international tribunal. Speakers further urged governments to initiate legal proceedings through universal jurisdiction frameworks, including Magnitsky-style sanctions regimes, and to impose targeted sanctions, travel bans, and asset freezes against civilian and military officials responsible for atrocity crimes.

The event also highlighted the need for stronger economic and diplomatic pressure on Sri Lanka, including the use of trade mechanisms such as GSP+, development assistance, and international aid conditionality to ensure meaningful accountability, political reform, and demilitarisation. Speakers stressed that sustainable peace cannot be achieved without ending the longstanding culture of impunity surrounding crimes committed against the Tamil people.

A recurring theme throughout the event was the call for an internationally arbitrated political settlement based on federal principles and the Tamil people’s right to self-determination. Organisers urged the United Kingdom, India, the European Union, and a core group of international actors to facilitate a structured political process capable of delivering long-term peace, stability, accountability, and prosperity on the island.

Several speakers also stressed the urgent need for interim humanitarian and reconstruction mechanisms in the North-East of the island, which remains the region most devastated by the civil war. Calls were made for the establishment of an interim institutional framework to oversee reconstruction, rehabilitation, comprehensive needs assessments, and the resettlement of internally displaced persons and refugees. Organisers highlighted that over 200,000 Tamils remain internally displaced, while approximately 100,000 Tamil refugees in India continue to live without secure status. Speakers reaffirmed that displaced Tamil people must be given the freedom, support, and security necessary to return to their homes and rebuild their lives with dignity in their traditional homeland.

Some of the features of the event evoking the call for justice and equality were powerful cultural performances, including poetry, songs (Voice art), dramatic presentations, and the highlight of the event was the  Bharathanatyam dance performance  of the troupe more than 200 young girls paying  tribute to the victims while expressing the resilience and collective memory of the Tamil nation. The coordination of proficiency the dance-performers could not have been achieved without the devotion and collaboration of the teachers and parents of the performers from several parts of the United Kingdom.

A candlelight vigil and ceremonial flame lighting took place at 18:18:18, symbolising global remembrance for those who perished at Mullivaikkal. The event concluded with a renewed call for unity amongst Tamils worldwide and a commitment to continue pursuing international justice, accountability, and political recognition for the Tamil nation. 

Unlike yesteryears, the youth and women have been the driving force behind organising this commemoration, and they urged the international community to ensure that the atrocities committed against the Tamil people are neither forgotten nor repeated and reaffirmed the importance of continued engagement with international institutions, parliamentarians, civil society organisations, and legal mechanisms. They will be at the forefront in forthcoming years too.

Women and youth leadership also took on significant responsibilities in organising this event and coordinating activities throughout the day, playing a central role in ensuring its smooth delivery.

The resilience of Tamil peoples’ aspiration will never die and will rise as phoenix rising from ashes. 

List of guests

Lord Mann

Current Members of Parliament

Jo White MP

Emily Darlington MP

Seamus Logan MP

Luke Taylor MP

Gareth Thomas MP

Previous Members of Parliament

Rt. Hon Dame Teressa Villiers

Current Councillors

Councillor Kuha Kumaran

Councillor Mohana Manoharan

Councillor Elili Ponnuthurai

Councillor Ellie Sandover

Councillor Appu Srinivasan

Councillor Joicy Thomas

Councillor Kalpana Bose

Councillor Paul White

Councillor Krishna Suresh

Previous Councillors

Sarmila Varatharaja

Mrs Kamala Kuhan

Aliya Sheikh

Sakina Sheikh

“ நாங்கள் பயத்தை கடந்தவர்கள்” MAY 18 Remembrance Day 200 + students performing genocidal history (https://www.youtube.com/watch?v=fhcV0m85O7Y)

“ENDLESS CYCLES OF COMMISSIONS OF INQUIRIES IN SRI LANKA” book release (https://www.youtube.com/watch?v=Zrqki_z-bUI)

A preliminary list of approximately 3,000 Tamil victims who were killed by the Sri Lankan state and affiliated paramilitary groups (https://www.youtube.com/watch?v=IEvZfsWWViY)

“Where Is the System” – Voice Art Students (https://www.youtube.com/watch?v=6_U3XlS5YE8)

The Drama of The Reality (https://www.youtube.com/watch?v=8LUHRki4JpQ)

Founder and Executive Director, Oakland Institute (https://www.youtube.com/watch?v=gCSKQBLvq2M)

General Secretary, Solidarity Group for Peace and Justice in Sri Lanka SGPJ (South Africa) (https://www.youtube.com/watch?v=PaR2H2K_Zm4)

Campaign Director, Sri Lanka Campaign for Peace & Justice (https://www.youtube.com/watch?v=d7d3Xhwx-ZA)

BTF General Secretary (https://www.youtube.com/watch?v=m9CTxcQWf5I&t=18s)

The RT Hon Sir Stephen Timms MP, Minister for Social Security and Disability (https://www.youtube.com/watch?v=zQQeE9Xjwao)

Lord Mann and Joe White MP (https://www.youtube.com/watch?v=7nHa-pduXC4&t=6s)

Luke Taylor MP (https://www.youtube.com/watch?v=0eGU_Cu-W3Q) 

Seamus Logan MP (SNP) (https://www.youtube.com/watch?v=tHNIBhliX2Q&t=35s)

The Rt Hon Dame Theresa Villiers DBE (youtube.com/watch?v=KPU9qXPrMjo&feature=youtu.be)

Gareth Thomas MP (https://www.youtube.com/watch?v=edzc4n9BYnc)

Martyn Day, Member of Scottish Parliament (MSP) (https://www.youtube.com/watch?v=U9pK1fCi3uQ)

BTF Deputy Coordinator Human Rights Team & Former Wandsworth Councillor Sarmila Varatharaj (https://www.youtube.com/watch?v=21lR5Y2JuRs)

Councillors Kalpana Bose, Joicy Joseph, Mohana Manoharan (https://www.youtube.com/watch?v=6KNaGkmLWIw) 

Councillor Mohana Manoharan of Croydon (https://www.youtube.com/watch?v=mhMo_-LuVtQ&t=53s)

Former Councillor Aliya Sheikh (https://www.youtube.com/watch?v=recOOq5kYRc)

Shiyanu, Conservative Friends of Tamils (CFT) (https://www.youtube.com/watch?v=6JmMbWxt_wU)

Tamil Friends of Liberal Democrats (https://www.youtube.com/watch?v=IP92k_fppOw&feature=youtu.be)

Mr Senathiraja Muthaiya, Milton Keynes Tamil School (https://www.youtube.com/watch?v=1NcJp03OO1E)

Special thanks to Dance teachers and women leaders (https://www.youtube.com/watch?v=7tF80Ki2Ato)

***Councillors (https://www.youtube.com/watch?v=c372TXsGXtU) 

Conclusion (https://www.youtube.com/watch?v=G_jsoduFblQ)

1

7th Anniversary of Mullivaikkal Tamil Genocide Remembrance Day

Photos are available at:

17 th Anniversary of Mullivaikkal Tamil Genocide Remembrance Day MAY-2026 – British Tamils Forum